I CNP 54/08

Izba Cywilna2008-09-18

Skład orzekający: Marek Sychowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesiona osobiście przez uczestników postępowania, w którym obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesiona osobiście przez uczestników postępowania, w sytuacji gdy obowiązuje przymus zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego, jest niedopuszczalna. Sąd Najwyższy odrzuca taką skargę na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
Stan faktyczny
Uczestnicy postępowania M. G. i W. G., których sprawa o ustanowienie służebności drogowej zakończyła się prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego, wnieśli osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego orzeczenia. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CNP 54/08 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Sychowicz w sprawie ze skargi M. G. i W. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 czerwca 2006r., sygn. akt I Ns (…), wydanego w sprawie z wniosku M. W. przy uczestnictwie M. G. i W. G. o ustanowienie drogi koniecznej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 września 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Uczestnicy postępowania W. G. i M. G. zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 czerwca 2006 r., sygn. akt I Ns (…), o ustanowieniu służebności drogowej przejazdu i przechodu, pismem z dnia 17 lipca 2007 r., sporządzonym przez nich osobiście, wnieśli o stwierdzenie niezgodności z prawem tego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie (art. 4246 § 1 k.p.c.). Skarga podlega zaś rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy (art. 42410 k.p.c.). Stosownie do art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych; zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Wymienione zastępstwo nie obowiązuje jedynie w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego 2 oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa art. 871 § 2 k.p.c.). Ponieważ skarga wniesiona osobiście przez uczestników postępowania wniesiona została w sprawie, w której obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, jest ona niedopuszczalna i jako taka, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. podlega odrzuceniu przez Sąd Najwyższy.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4246 § 1 KPCart. 42410 KPCart. 871 § 1 KPCart. 871 § 2 KPCart. 4248 § 1 KPC§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy