I CNP 79/24

I CNP 79/24 POSTANOWIENIE 14 lipca 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Adam Doliwa na posiedzeniu niejawnym 14 lipca 2026 r. w Warszawie w sprawie ze skargi B.P. i M.P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 9 lutego 2023 r., V ACa 524/22, wydanego w sprawie z powództwa B.P. i M.P. przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę, uzupełnia postanowienie Sądu Najwyższego z 9 września 2025 r., wydane w sprawie o sygnaturze akt I CNP 79/24, w ten sposób, że dodaje punkt 2 o treści: „zasądza od powodów na rzecz pozwanej 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego”. UZASADNIENIE Pismem z 17 września 2025 r. pełnomocnik pozwanej Bank spółki akcyjnej w W. wniósł o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 9 września 2025 r. w sprawie o sygn. akt I CNP 79/24 przez wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania skargowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek należało uznać za zasadny. I CNP 79/24 2 Pełnomocnik pozwanej w terminie wniósł odpowiedź na skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania skargowego. Wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu skargowym wywołanym wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku przez powodów wynosiła 30 553 zł. Zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2026 r., poz. 118 ze zm.) wynagrodzenie pełnomocnika w stawce minimalnej wynosi 3600 zł. W niniejszej sprawie pozwana przed Sądem Najwyższym była reprezentowana przez tego samego pełnomocnika, co przed Sądem drugiej instancji. W konsekwencji koszty pozwanej wyniosły 1800 zł i należało orzec na podstawie art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z § 2 ust. 5 w zw. z § 10 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców pranych (Dz. U. z 2026 r., poz. 118 ze zm.). Należało zatem uzupełnić wyrok na podstawie art. 351 § 3 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 k.p.c. i orzec jak w sentencji niniejszego orzeczenia. (P.H.) [a.ł]