I CR 103/80

SentencjaPo rozpoznaniu w dniu 5 maja 1980 r. sprawy z powództwa Alfreda L. przeciwko Robotniczej Spółdzielni Wydawniczej w W. o ochronę praw autorskich na skutek rewizji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 6 grudnia 1979 r., sygn. akt I C 1640/79 zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Wojewódzkiemu w W. do ponownego rozpoznania, pozostawiając mu orzeczenie o kosztach procesu za II instancję. Uzasadnienie faktyczneW pozwie skierowanym przeciwko RSW w W. powód, Alfred L., domagał się ogłoszenia na łamach tygodnika "Polityka" sprostowania stwierdzającego, że autorstwo plastyczne postaci "Bolka i Lolka" należy do powoda oraz zasądzenia kwoty 10 000 zł. Uzasadniając swe żądania powód podał, że "Polityka" opublikowała informacje o znanych powszechnie postaciach "Bolka i Lolka" i podała - niezgodnie z prawdą - osoby, które jakoby były autorami tych postaci. W rzeczywistości autorstwo tych postaci należy do powoda, o czym w wymienionej informacji nie było wzmianki. Wyrokiem z dnia 6 grudnia 1979 r. Sąd Wojewódzki w W. powództwo oddalił jako przedwczesne. Uzasadniając swe stanowisko Sąd Wojewódzki powołał się na fakt, że przed Sądem w B.­B. zawisła sprawa C 173/76 z powództwa powoda ze sprawy niniejszej, w której przedmiotem rozpoznania jest autorstwo postaci "Bolka i Lolka", przy czym oprócz powoda w sprawie tej jeszcze cztery osoby roszczą sobie prawa do autorstwa wspomnianych postaci. Wyrok powyższy zaskarżył powód. Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje: Wbrew stanowisku zajętemu przez Sąd Wojewódzki w zaskarżonym wyroku z faktu, że powód broni swego autorstwa w sprawie niniejszej i w sprawie innej, przy czym w obu sprawach czyni to względem innych osób, bynajmniej nie wynika, aby powództwo w niniejszej sprawie było przedwczesne. W rzeczywistości powód musi w każdej z tych spraw - i to całkowicie samodzielnie - wykazać swe autorstwo i fakt jego naruszenia, różnymi zresztą czynami. Związek między tymi sprawami jest co najwyżej taki, że Sąd może przed wydaniem wyroku w każdej z nich wykorzystać materiał dowodowy zebrany w drugiej i w razie potrzeby powtórzyć przeprowadzone już w drugiej sprawie dowody. Z tych zasad należało z mocy art. 388 kpc orzec jak w sentencji.