I CR 183/90

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN A. Wypiórkiewicz.Sędziowie SN: H. Ciepła (spr.), T. Ereciński.Protokolant: P. Malczewski.SentencjaSąd Najwyższy Izba Cywilna po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 1991 r. sprawy z powództwa Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w przeciwko Spółdzielni Rzemieślniczej "W." w G. o niepieniężne roszczenie majątkowe na skutek rewizji pozwanej od wyroku Sąd Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 12 grudnia 1989 r.uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu - Sądowi Gospodarczemu w Warszawie do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania rewizyjnego.Uzasadnienie faktyczneWyrokiem z dnia 12 XII 1989 r. Sąd Wojewódzki w Warszawie zasądził od pozwanej Spółdzielni "niepieniężne świadczenie majątkowe polegające na usunięciu wad stwierdzonych protokołem z dnia 6 IX 1988 r. w robotach remontowo-budowlanych w sanitariatach budynku Domu Studenta przy Al. N. w Warszawie oraz szkód spowodowanych występowaniem tych wad" oraz koszty procesu, opierając rozstrzygnięcie na następujących ustaleniach.Strony w dniu 30 VI 1987 r. zawarły umowę o wykonanie przez pozwaną robót remontowo-budowlanych po instalacjach wodno-kanalizacyjnych izolacji poziomej i pionowej w łazienkach Domu Studenta przy Al. N. w Warszawie ustalając że będą one rozliczone fakturami częściowymi na podstawie protokołów odbioru.Protokołami odbioru: z dnia 8 XII 1987 r. odebrane roboty budowlane I piętra i parteru w sanitariatach od strony ul. N. z dnia 21 X. 1987 r. - roboty glazurnicze, posadzkarskie, malarskie i instalacji wewnętrznej wodno-kanalizacyjnej i z dnia 27 IX 1987 r. - roboty glazurnicze i malarskie w sanitariatach.W dniu 18 VIII 1988 r. strona powodowa zawiadomiła pozwaną o zwołaniu komisji pousterkowej na dzień 6 IX 1988 r., a wobec nieprzybycia przedstawiciela pozwanej dokonała komisyjnego przeglądu robót i stwierdziła następujące wady: brak izolacji, poziomej, odparzenia tynków na stropach między piętrami oraz na parterze, odparzone płytki terakoty na posadzkach i źle obudowany brodzik - w sanitariatach od strony ul. N., o których powiadomiła pozwaną pismem z 7 IX 1988 r.Pozwana mimo ponagleń usterek tych nie. usunęła co w ocenie Sądu czyni zasadnym żądanie "zasądzenia majątkowego świadczenia niepieniężnego polegającego na usunięciu, tych wad (§ 28 ust. 2 pkt 1 w związku z § 27 ust. 1 i 2 ogólnych warunków umów o realizację inwestycji z 11 II 1983 r. (M.P. Nr 8, poz. 47 z późn. zm.) oraz żądanie zobowiązania do usunięcia szkód spowodowanych występowaniem tych wad (art. 471 k.c.).Podnoszony przez pozwaną zarzut przedawnienia roszczenia uznał Sąd za chybiony wobec wystąpienia z pozwem przed upływem roku od ujawnienia i zareklamowania wad. Zdaniem Sądu zachodzi też brak podstaw do zwolnienia pozwanej z odpowiedzialności, gdyż nie wykazała jak tego wymaga przepis § 27 ust. 3 o.w.r.i., że przedmiotowe wady powstały w wyniku dostarczenia przez powoda wadliwych materiałów, bądź wykonania robót według wskazówek zamawiającego, a w szczególności dostarczonej przez niego dokumentacji.Pozwana Spółdzielnia w rewizji opartej na nowych dowodach (art. 368 pkt 6 k.p.c.) wniosła o zmianę wyroku przez oddalenie powództwa, ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie prawneRozpoznając sprawę na skutek tej rewizji Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Niezależnie od zarzutów rewizyjnych Sąd Najwyższy wziął z urzędu pod rozwagę niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności (art. 381 § 1 k.p.c.) oraz wadliwości sformułowania sentencji zaskarżonego wyroku, czyniące go niewykonalnym.Pozwana w toku sporu zarzuciła, że wady stwierdzone w protokole z 6 IX 1988 r., usunięcia których domaga się strona powodowa, powstały z winy wykonawcy robót sanitarnych, o czym, uprzedziła powoda zapisami w dzienniku budowy i wniosła o przesłuchanie na tę okoliczność w charakterze świadka inspektora nadzoru. Sąd Wojewódzki z naruszeniem przepisu art. 217 k.p.c. pominął dowód z tego świadka i nie przeprowadził dowodu z opisu biegłego. Sprawdzenie bowiem prawdziwości podniesionego zarzutu wymagało wiadomości specjalnych i powodowało konieczność dopuszczenia dowodu z opinii biegłego odpowiedniej specjalności. Dowodu tego nie mógł zastąpić dziennik budowy, do przedłożenia którego dla wykazania, tych okoliczności Sąd zobowiązał stronę pozwaną. Dziennik ten stanowi dokument prywatny w rozumieniu art. 246 k.p.c., a wobec tego jeżeli wynikające z niego okoliczności są sporne, muszą zostać sprawdzone w drodze prawidłowego przeprowadzonego postępowania dowodowego. Dlatego nieprzedłożenie wymienionego dziennika nie miało żadnego wpływu na obowiązek Sądu dostatecznego wyjaśnienia sprawy, nie mogło zatem stanowić materialno-prawnej podstawy oddalenia powództwa.Zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego doprowadziło do wydania orzeczenia w sprawie niedojrzałej do stanowczego rozstrzygnięcia, co skutkowało uchylenie zaskarżonego wyroku art. 387 k.p.c. w związku z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych (Dz. U. Nr 33, poz. 175).Trzeba też zauważyć, że sentencja zaskarżonego wyroku nie odpowiada warunkom przepisu art. 325 k.p.c. Nie precyzuje bowiem uwzględnionego roszczenia do wykonania którego zobowiązuje pozwaną Spółdzielnię i wysokości odszkodowania, które ma ona zapłacić, co czyni wyrok niewykonalnym i nie pozwala na ustalenie granic przedmiotowych powagi rzeczy osądzonej.Z tych względów Sąd najwyższy orzekł jak w sentencji.