I CR 188/65

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Miejskiego Handlu Detalicznego Artykułami Włókienniczo-Odzieżowo-Skórzanymi w Lublinie przeciwko Józefowi O., Józefowi Z., Janowi W. i Bolesławowi M., o zapłatę, na skutek rewizji pozwanych Józefa G. i Bolesława M. od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Lublinie z dnia 8 lutego 1965 r. rewizje obu pozwanych oddalił.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki zasądził solidarnie od Józefa O., Józefa Z. i Jana W. kwotę 123.861,05 zł, oraz od tychże pozwanych solidarnie z Bolesławem M. dalszą kwotę 5.000 zł.Na podstawie akt sprawy karnej Sądu Powiatowego w Lublinie (IV Kp 1232/57) Sąd Wojewódzki ustalił następujący stan faktyczny.W dniu 24.VI.1957 r. pozwani O., Z. i W. dokonali kradzieży towarów tekstylnych wartości 128.861,05 zł na szkodę Miejskiego Handlu Detalicznego Artykułami Włókienniczo-Odzieżowo-Skórzanymi w Lublinie. Część tych towarów oddali pozwani na przechowanie pozwanemu Bolesławowi M.Za popełnione przestępstwa zostali skazani: O., Z. i W. na podstawie art. 1 § 3 lit. c dekretu z dnia 4.V.1957 r. o wzmożeniu ochrony własności społecznej (Dz. U. Nr 17, poz. 68), Bolesław M. na podstawie art. 160 k.k.Przy określaniu wysokości odszkodowania w stosunku do Bolesława M. Sąd Wojewódzki stanął na stanowisku, iż pozwany może odpowiadać tylko do wartości znalezionych u niego towarów, tj. 5.000 zł.Powyższy wyrok zaskarżyli pozwani O. i M.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Zarzut rewizji pozwanego O., zmierzający do podważenia prawidłowości ustaleń co do przypadającej od niego części odszkodowania, uznać należy za chybiony.Nieuzasadniona jest również rewizja pozwanego M.Skarżący reprezentuje pogląd, iż z uwagi na odebranie znalezionych u niego towarów i przyjęcie przez Sąd Wojewódzki zapatrywania o jego odpowiedzialności jedynie do wysokości wartości tych rzeczy, powódka nie poniosła żadnej szkody na skutek popełnionego przez niego przestępstwa, a w konsekwencji żądanie od niego odszkodowania jest bezpodstawne.Rewizja nie bierze jednak pod uwagę, że stosownie do art. 136 k.z. za szkodę odpowiada nie tylko ten, kto ją bezpośrednio wywołał, ale ten, kto świadomie skorzystał z wyrządzonej drugiemu szkody. Treść cytowanego przepisu przemawia za jednakowym traktowaniem z punktu widzenia odpowiedzialności za powstałą szkodę - sprawcy kradzieży i osoby dopuszczającej się paserstwa umyślnego.Istniały zatem podstawy do solidarnego zasądzenia od skarżącego łącznie z pozostałymi pozwanymi całości odszkodowania (art. 137 § 1 k.z.).Jeżeli w tych warunkach Sąd Wojewódzki zasądził od skarżącego jedynie kwotę 5.000 zł, jego rewizja nie może odnieść skutku nawet w sytuacji, gdy odebrana część towaru została zwrócona poszkodowanemu.Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 383 k.p.c.).