I CR 600/62

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia H. Dąbrowski. Sędziowie: S. Gross, J. Krajewski (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Stanisława K. przeciwko Zespołowi Elektrowni Cieplnych w G. o 86.224 zł, na skutek rewizji powoda od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Gdańsku z dnia 12 stycznia 1962 r., oddalił rewizję.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z dnia 12.I.1962 r. Sąd Wojewódzki odrzucił pozew, w którym Stanisław K. domagał się zasądzenia od Zespołu Elektrowni Cieplnych w G. kwoty 86.224 zł z tytułu wynagrodzenia za korzystanie z wynalazku.Stosownie do przepisów art. 18 i 23 dekretu o wynalazczości pracowniczej Sąd Wojewódzki stanął na stanowisku, że rozpoznanie sprawy należy do kompetencji urzędu patentowego.W skardze rewizyjnej powód domaga się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do merytorycznego rozpoznania.Rewizja nie jest uzasadniona.W szeregu orzeczeń Sąd Najwyższy wyraził pogląd (np. w sprawie 1 CR 594/56 z dnia 20.V.1957 r. - OSN poz. 9/1959), że art. 17 dekretu z dnia 12.X.1950 r. o wynalazczości pracowniczej (Dz. U. z 1956 r. Nr 3, poz. 21) wyłączył spory o wysokość wynagrodzenia za wynalazki pracownicze z drogi sądowej.W myśl § 17 ust. 2 i § 27 pkt 3 zarządzenia z dnia 7.VII.1951 r. (M. P. Nr A-66, poz. 869) organami powołanymi do rozstrzygania tych sporów są centralne komisje wynalazczości w centralnych zarządach.Rozstrzygnięcia wymaga tylko zagadnienie, czy wynalazek powoda - ze względu na przesłanie do eksploatacji innemu zakładowi pracy - może być uznany za pracowniczy w rozumieniu przepisów powołanego dekretu.Na to pytanie należy, zdaniem Sądu Najwyższego, udzielić odpowiedzi pozytywnej.W myśl art. 3 dekretu o wynalazczości pracowniczej wynalazek, udoskonalenie techniczne lub usprawnienie uważa się za pracownicze, jeśli dokonane zostały przez pracownika w czasie trwania stosunku służbowego przy zachowaniu choćby jednego z warunków w tym przepisie wymienionych. Ponieważ powód dokonał wynalazku w związku z zakresem wykonywania pracy w uspołecznionym zakładzie pracy i korzystał z pomocy materialnej tego zakładu, wynalazek jego musi być uznany za pracowniczy.Okoliczność, że wynalazek został przekazany do eksploatacji innemu zakładowi pracy, nie odbiera mu charakteru wynalazku pracowniczego.Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 383 k.p.c.).