I CSK 1039/24

I CSK 1039/24 POSTANOWIENIE 8 listopada 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz na posiedzeniu niejawnym 8 listopada 2024 r. w Warszawie w sprawie z powództwa T. S. i A. S. przeciwko Bank S.A. w W. o ustalenie i zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej Bank S.A. w W. od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 8 listopada 2023 r., I ACa 835/23, 1) umarza postępowanie kasacyjne, 2) przekazuje wniosek Bank S.A. w W. o zwrot połowy opłaty od skargi kasacyjnej Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu. [M. O.] UZASADNIENIE Wyrokiem z 8 listopada 2023 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, w sprawie z powództwa T. S. i A. S. przeciwko Bank S.A. w W. o ustalenie i zapłatę, na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 1 lutego 2023 r., XII C 166/20, zmienił zaskarżony wyrok w punkcie II w ten sposób, że oddalił uwzględnione w nim powództwo o zapłatę (pkt 1.), oddalił apelację w pozostałym zakresie (pkt 2.), nie obciążył powodów obowiązkiem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym na rzecz strony pozwanej (pkt 3.). Skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku Sądu II instancji wniosła pozwana, zaskarżając go w części, tj. w zakresie punktu 2. oraz wnosząc o I CSK 1039/24 2 uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie punktu 2. jak również o uchylenie w części, tj. w zakresie punktów I, IV i V poprzedzającego go wyroku Sądu I instancji oraz o orzeczenie co do istoty sprawy poprzez oddalenie powództwa w pozostałej części a także o zasądzenie od powodów na rzecz pozwanej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie punktu 2., jak również o uchylenie w części, tj. w zakresie punktów I, IV i V poprzedzającego go wyroku Sądu I instancji oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie punktu 2. oraz o przekazanie sprawy Sądowi II instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanej kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Powodowie złożyli odpowiedź na skargę kasacyjną, w której wnieśli o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania, ewentualnie o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie oraz o zasądzenie od pozwanej na swoją rzecz kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pismem z 23 lipca 2024 r. pozwana cofnęła skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 39821 k.p.c., jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji, z tym, że skargę kasacyjną cofnąć może również sama strona. Odpowiednie zastosowanie znajduje więc m.in. art. 391 § 2 zd. 1 k.p.c., w świetle którego w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. W odniesieniu do postępowania kasacyjnego oznacza to, że w wypadku cofnięcia skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy umarza postępowanie kasacyjne, orzekając o kosztach tego postępowania. Takie cofnięcie skargi kasacyjnej miało miejsce w niniejszej sprawie. Podkreślić przy tym należy, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest I CSK 1039/24 3 czynnością procesową niepodlegającą kontroli sądu (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97; z 14 czerwca 2017 r., I CSK 520/16). Cofnięcie skargi kasacyjnej jest jednocześnie ujemną przesłanką procesową, uzasadniającą umorzenie postępowania kasacyjnego przez Sąd Najwyższy. Wniosek o zwrot połowy opłaty uiszczonej od skargi kasacyjnej przekazano natomiast do rozpoznania, zgodnie z właściwością, Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu (art. 200 § 11 i 14 w zw. z art. 391 § 1 i z art. 39821 k.p.c. oraz w zw. z art. 80a i art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j.: Dz.U. z 2024 r. poz. 959). Jednocześnie, nie podlegał rozpoznaniu wniosek powódki o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, gdyż wniosek taki zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną nie był powiązany z jej cofnięciem. Należy mieć także na względzie, że wniosek w tym przedmiocie nie został skutecznie złożony w terminie, przy uwzględnieniu faktu, że pismo pozwanej z 23 lipca 2024 r. zostało przesłane bezpośrednio pełnomocnikowi powódki (art. 39821 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 132 § 1 k.p.c.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. [M. O.] [ał]