I CSK 183/15

Sygn. akt I CSK 183/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie ze skargi małoletniej E. C. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego J. C. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 14 grudnia 2010 r. , sygn. akt I Ns 2569/08, wydanego w sprawie z wniosku małoletniej E. C. przy uczestnictwie A. P. o dział spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej skarżącej od postanowienia Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt V Ca 688/14, odrzuca skargę kasacyjną i odstępuje od obciążenia wnioskodawczyni kosztami postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE W sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami czy o dział spadku skarga kasacyjna jest dopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi nie mniej niż 150.000 zł (art. 5191 § 2 k.p.c.). Wartością przedmiotu zaskarżenia w tym wypadku jest wartość konkretnego interesu, tj. roszczenia, żądania lub składnika majątkowego, którego dotyczy wniesiona skarga. Co do zasady, w sprawach tych wartość przedmiotu zaskarżenia nie może przekraczać wartości udziału należącego do skarżącego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC 2004, Nr 4, poz. 60; z dnia 3 czerwca 2009 r., IV CSK 107/09, niepubl.; z dnia 6 maja 2010 r., II CZ 38/10, niepubl.). W skardze kasacyjnej skarżąca wskazała, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 162 272 zł, przy czym na wartość tę składa się wartość podlegającego podziałowi wkładu mieszkaniowego. Wskazana jednak wartość została wyliczona błędnie. W takim bowiem wypadku wartość udziału skarżącej mogła wynieść 81 136 zł. Interes wnioskodawczyni wyrażał się wartością jeszcze mniejszą, jeśli wziąć pod uwagę, że zasądzono jej spłatę w kwocie 14 951 zł. Sąd Najwyższy nie jest związany wskazaną przez strony wartością przedmiotu zaskarżenia i może dokonać jej sprawdzenia, z pominięciem zasad określonych w art. 25 i 26 k.p.c. Sprawdzenie jest niezbędne wówczas, gdy od tej wartości zależy dopuszczalność skargi kasacyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2014 r., II CSK 235/14, niepubl.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.