I CSK 209/16

WyrokIzba Cywilna2016-06-10

Skład orzekający: Marian Kocon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, oparty na przesłankach z art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c., został prawidłowo uzasadniony, jeśli nie wykazano istnienia istotnych zagadnień prawnych, potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania lub oczywistej zasadności skargi?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy skarżący nie wykazał istnienia przesłanek określonych w art. 3984 § 2 k.p.c., tj. istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania lub oczywistej uzasadnioności skargi. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania musi stanowić podstawę oceny skargi pod tym kątem.
Stan faktyczny
D. B. złożył skargę o wznowienie postępowania w sprawie o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie. Sąd Okręgowy oddalił apelację D. B. od postanowienia w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania. D. B. wniósł skargę kasacyjną, domagając się uchylenia zaskarżonych postanowień. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparto na istnieniu istotnych zagadnień prawnych, potrzebie wykładni przepisów oraz oczywistej uzasadnioności skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 209/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie ze skargi D. B. o wznowienie postępowania w sprawie I Ns 243/85 Sądu Rejonowego w Łańcucie, w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Starosty Łańcuckiego przy uczestnictwie D. B., P. G., A. F., J. B., A. S., H. K., B. B., D. K. i Gminy Miasto Ł. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 czerwca 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej D. B. od postanowienia Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt V Ca 845/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 26 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie oddalił apelację uczestnika D. B. od postanowienia Sądu Rejonowego w Łańcucie, w sprawie ze skargi D. B. o wznowienie postępowania, w sprawie z wniosku Skarbu 2 Państwa - Starosty Łańcuckiego, z udziałem P. G., A. F., J. B., A. S., H. K., B. B., D. K. i Gminy Miasto Ł.. Uczestnik D. B. wniósł skargę kasacyjną, w której żądał uchylenia zaskarżonego postanowienia i oddalenia wniosku, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia sądu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne, zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych, a skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie do rozpoznania oparty został na art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne oraz zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawnych. Skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). 3 jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 2 KPCart. 3989 § 1 pkt 1art. 39813 § 1 KPCart. 3989 § 2 KPC§ 2§ 1 pkt 1§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy