I CSK 228/07

WyrokIzba Cywilna2007-07-27

Skład orzekający: Mirosław Bączyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna, która nie zawiera wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania i nie jest odpowiednio umotywowana, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ nie zawierała ona wymaganego przez art. 398^4 § 1 pkt 3 k.p.c. wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, ani odpowiedniego uzasadnienia tego wniosku. Samo wskazanie podstaw kasacyjnych i ich motywacja nie są wystarczające do spełnienia wymogów formalnych skargi kasacyjnej.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni złożyła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego, które zmieniło postanowienie Sądu Rejonowego i oddaliło wniosek o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości. Skarżąca wskazała naruszenia prawa materialnego i procesowego. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CSK 228/07 POSTANOWIENIE Dnia 27 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku S.K. przy uczestnictwie J. K. i in. , o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lipca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w T. z dnia 18 maja 2006 r., odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie 2 Wnioskodawczyni S. K. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 18 maja 2006 r. W postanowieniu tym zmieniono postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 21 kwietnia 2005 r. i oddalono wniosek wnioskodawczyni o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości opisanej we wniosku (k. 922, 925 – 926 akt). Skarżąca jako podstawy kasacyjne wskazywała naruszenie prawa materialnego i prawa procesowego. Sformułowała wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 18 maja 2006 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi drugiej instancji, ewentualnie o uchylenie wspomnianego postanowienia i oddalenie apelacji uczestnika postępowania (k. 956 – 957 akt). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zasadniczym, konstrukcyjnym wymogiem każdej skargi kasacyjnej jest m.in. sformułowanie wyraźnego wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania i odpowiednie umotywowanie tego wniosku (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.). Uzasadnienie takie powinno nawiązywać do okoliczności o charakterze publiczno – prawnym, określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2006 r., II CSK 450/06 nieopubl.). We wniesionej skardze kasacyjnej w ogóle nie sformułowano wniosku o jej przyjęcie (nawet w sposób ogólny) i nie umotywowano tego wniosku stosownie do wymagań ustawowych. Samo wskazanie podstaw kasacyjnych, ich szeroka motywacja prawna i sformułowanie wniosków kasacyjnych, sugerujących odpowiedni kierunek rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy, nie czyni zadość wymaganiom przewidzianym w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Należało zatem odrzucić wniesioną skargę kasacyjną (art. 3986 § 2 k.p.c.). kg

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3984 § 1 pkt 3 KPCart. 3989 § 1 KPCart. 3986 § 2 KPC§ 1 pkt 3§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy