I CSK 2439/23

I CSK 2439/23 POSTANOWIENIE 19 stycznia 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Maciej Kowalski na posiedzeniu niejawnym 19 stycznia 2024 r. w Warszawie w sprawie z powództwa M. W. przeciwko Bank spółce akcyjnej w W. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 18 stycznia 2023 r., XXVII Ca 2017/21, 1) umarza postępowanie kasacyjne; 2) oddala wniosek pozwanego Bank S.A. w W. o wzajemne zniesienie kosztów między stronami; 3) wniosek pozwanego Bank S.A. w W. o zwrot uiszczonej opłaty sądowej przekazuje do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie; 4) zasądza od pozwanego Bank S.A. w W. na rzecz powoda M. W. 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego orzeczenia pozwanemu Bank S.A. w W. do dnia zapłaty. [SOP] I CSK 2439/23 2 UZASADNIENIE Pozwany Bank spółka akcyjna w W wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 18 stycznia 2023 r. Pismem z 30 listopada 2023 r. pozwany cofnął skargę kasacyjną wnosząc jednocześnie o: 1) umorzenie postępowania kasacyjnego; 2) wzajemne zniesienie kosztów pomiędzy stronami; 3) zwrot na rzecz „powoda” połowy opłaty od złożonej skargi, tj. kwoty 1 811 zł. Pismem z 8 grudnia 2023 r. powód M. W. wniósł o obciążenie pozwanego kosztami postępowania kasacyjnego i przyznanie tych kosztów powodowi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z utrwalonym poglądem, cofnięcie skargi kasacyjnej jest czynnością procesową niepodlegającą kontroli sądu i skutkuje umorzeniem postępowania kasacyjnego (zob. np. postanowienia SN: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97, OSNC 1999, nr 2, poz. 40; z 29 września 2021 r., II CSK 417/20, i z 12 września 2023 r., I CSK 6166/22). Z tych względów, na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c., Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne. Wniosek pozwanego o wzajemne zniesienie kosztów pomiędzy stronami podlegał oddaleniu (art. 100 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.), a jego wniosek o zwrot opłaty uiszczonej od skargi kasacyjnej przekazano do rozpoznania, zgodnie z właściwością, Sądowi Okręgowemu w Warszawie (art. 200 § 11 i 14 w zw. z art. 391 § 1 i z art. 39821 k.p.c. oraz w zw. z art. 80a i art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1144). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 11 i 3 w zw. z art. 391 § 1 i 2 i art. 203 § 3 w zw. z art. 39821 k.p.c. przy uwzględnieniu § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935). I CSK 2439/23 3 (a.z.) (r.g.)