I CSK 2900/22

I CSK 2900/22 POSTANOWIENIE 2 września 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Beata Janiszewska na posiedzeniu niejawnym 2 września 2024 r. w Warszawie w sprawie z powództwa B. K. przeciwko Instytutowi w W. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 23 października 2017 r., V ACa 77/17, umarza postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIE Postanowieniem z 13 grudnia 2018 r. Sąd Najwyższy zawiesił postępowanie w sprawie wobec zgonu powódki (art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c.). Po zawieszeniu postępowania podjęto działania mające na celu ustalenie następców prawnych skarżącej powódki, jednak nie przyniosły one rezultatu. Przedstawiony Sądowi protokół dziedziczenia (k. 138-140) nie ma skutku równoznacznego prawomocnemu postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku; taki skutek wywołuje bowiem wyłącznie zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia (art. 95j ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie). W konsekwencji należało uznać, że po śmierci powódki nie nastąpiło ani zgłoszenie się, ani wskazanie jej następców prawnych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: I CSK 2900/22 2 Zgodnie z art. 182 § 1 pkt 5 k.p.c. sąd umarza postępowanie zawieszone z powodu śmierci strony po upływie pięciu lat od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny. Wspomniany okres upłynął, a w jego toku nie zaszły podstawy do podjęcia postępowania. Tym samym postępowanie to podlegało obligatoryjnemu umorzeniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 182 § 1 pkt 5 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia. [SOP] [ms]