I CSK 333/13

Sygn. akt I CSK 333/13 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku B. B. przy uczestnictwie J. B. o podział majątku wspólnego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt I Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawczyni 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego; 3. przyznaje adw. G.W. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w K. kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych powiększoną o 23 % podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzielenie uczestnikowi postępowania w postępowaniu kasacyjnym nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W skardze kasacyjnej dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołano się na oczywistą zasadność skargi. Ma ona wynikać z rażącego naruszenia prawa materialnego i formalnego, a w szczególności przez brak ustalenia wartości nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego i wysokości nakładów na nią z majątku osobistego skarżącego. W skardze nie ma jednak przekonującego uzasadnienia tezy, że jest ona oczywiście uzasadniona - nie zawiera bowiem wywodu, który dowodziłby, że Sąd w sposób oczywiście nieprawidłowy zinterpretował lub zastosował prawo. Ponadto oczywista zasadność miałaby wynikać z wadliwego ustalenia faktów (wartości nieruchomości oraz wysokości nakładów na nią), gdy tymczasem, ze względu na funkcję skargi kasacyjnej, kwestia ta w ogóle nie podlega kontroli w postępowaniu kasacyjnym. Nie doszło również do oczywistego naruszenia art. 212 k.c., ponieważ z przepisu tego nie wynika bezwzględny nakaz sprzedaży ruchomości wchodzących w skład majątku wspólnego, jeśli żaden z byłych małżonków nie chce ich przejąć w wyniku podziału majątku - sąd ma każdorazowo decydować z uwzględnieniem konkretnej sprawy, co też w tej sprawie miało miejsce. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania aw jw