I CSK 554/13

Sygn. akt I CSK 554/13 POSTANOWIENIE Dnia 8 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa J. M. przeciwko Bankowi […] w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 maja 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt VI ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3600,- (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 26 lutego 2013 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację powoda J. M. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 czerwca 2012 r., którym po ponownym rozpoznaniu sprawy przeciwko Bankowi […] w W. oddalone zostało w całości powództwo i zasądzone koszty postępowania. Oddalenie powództwa nastąpiło ze względu na przedawnienie roszczenia, którego podstawą prawną był art. 471 k.c. Sąd Apelacyjny, oddalając apelację powoda podzielił ustalenia faktyczne i ocenę prawną Sądu Okręgowego, w tym brak przesłanek do zastosowania w sprawie art. 5 k.c. W skardze kasacyjnej powód zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie prawa materialnego, tj. art. 471 k.c. przez jego niewłaściwe zastosowanie (w petitum skargi jest mowa o 25.000.000 złotych, w miejsce 2.500.000 złotych oraz o rozwianiu umowy, zamiast jej rozwiązaniu); art. 117 § 1 i 2 oraz art. 118 k.c. przez niezasadne zastosowanie tych przepisów; art. 5 k.c. przez jego niezastosowanie. Naruszenie przepisów postępowania dotyczy art. 227 i art. 232 k.p.c. przez pominięcie dowodów osobowych powołanych w pozwie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania. W odpowiedzi pozwany wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania ze względu na niespełnienie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.c. We wniosku o przyjęcie skargi pełnomocnik powoda powołał się na istotne zagadnienie prawne występujące w sprawie i na konieczność dokonania wykładni przepisów prawa (art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.). Uzasadniając to skarżący wnioskował o ustalenie przez Sąd Najwyższy wyjątkowych okoliczności nadużycia prawa w rozumieniu art. 5 k.c. i zastosowania tego przepisu jako klauzuli generalnej do nieuwzględnienia terminów przedawnienia roszczeń, o jakich mowa w art. 118 3 k.c. Jednakże wskazując na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2002 r. sygn. akt I PKN 649/01, pełnomocnik powoda nie zauważył, że nie wystarczy określić przepisy prawa, w związku z którymi zostało sformułowane zagadnienie prawne, ale musi być potrzeba wyjaśnienia tych przepisów, co wnioskujący winien wykazać. Zamiast tego powtórzył jeszcze raz istotę wnioskowanego zagadnienia, a problem ten był już wielokrotnie wyjaśniany w orzecznictwie i w doktrynie, wypowiadając się pozytywnie odnośnie do zadanego pytania, ale odwołując się jednocześnie do każdej sprawy indywidualnie. W rozpoznawanej sprawie Sąd Apelacyjny również to uczynił, rozważając, czy pozwany zarzucając przedawnienie roszczeń powoda nie nadużył prawa podmiotowego, czego się nie dopatrzył i uzasadnił swoje stanowisko. Powód próbuje to zakwestionować przedstawiając własny stan faktyczny sprawy i formułując zarzuty względem ustaleń Sądu, co jest w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.). Mając to na uwadze należało na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzec jak w postanowieniu, rozstrzygając o kosztach postępowania na podstawie art. 98 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. [aw]