I CSK 593/16

Sygn. akt I CSK 593/16 POSTANOWIENIE Dnia 5 stycznia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa F. S. i B. S. przeciwko D. R. i E. R. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 stycznia 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 2 listopada 2015 r., sygn. akt VI ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od powodów na rzecz pozwanych po 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego; 3. przyznaje ze środków Skarbu Państwa (Sądu Apelacyjnego w […]) na rzecz adwokata R. K. kwotę 10800 (dziesięć tysięcy osiemset) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodom w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE W związku ze skargą kasacyjną powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego zważyć należy, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, silnie nacechowanym pierwiastkiem publicznoprawnym, a jej rolą nie jest korygowanie wszelkich orzeczeń sądowych zawierających ewentualne uchybienia, ponieważ tę funkcję realizują zwyczajne środki zaskarżenia i skarga o wznowienie postępowania. Skarga kasacyjna służy ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania. Stosownie do 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej powodowie powołali się na potrzebę wykładni w art. 898 § 1 k.c. w zakresie pojęcia „rażąca niewdzięczność”, budzącego, ich zdaniem, poważne wątpliwości i powodującego rozbieżności w orzecznictwie. Istnienia tej przyczyny kasacyjnej jednak nie wykazali, albowiem wskazana kwestia prawna jest przedmiotem licznych orzeczeń Sądu Najwyższego (por. jedynie przykładowo wyroki z dnia 7 maja 1997 r., I CKN 117/97, niepubl., z dnia 25 listopada 1999 r., II CKN 600/98, niepubl., z dnia 23 marca 2000 r., II CKN 810/98, niepubl., z dnia 5 października 2000 r., II CKN 280/00, niepubl., z dnia 19 3 marca 2009 r., III CSK 307/08, OSNC-ZD 2010, nr 2, poz. 40, z dnia 2 grudnia 2005 r., II CK 265/05, Biul. SN 2006, nr 3, s. 11, z dnia 15 czerwca 2010 r., II CSK 68/10, niepubl. oraz postanowienie z dnia 29 września 1969 r., III CZP 63/69, niepubl.), a skarżący nie przedstawili pogłębionej argumentacji prawnej, wskazującej na faktyczne występowanie poważnych wątpliwości interpretacyjnych, rodzących potrzebę kolejnej wypowiedzi Sądu Najwyższego na ten temat. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. aw jw