I CSK 72/17

Sygn. akt I CSK 72/17 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa W. S. przeciwko M. K. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 maja 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 5 sierpnia 2016 r., sygn. akt VI ACa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. przyznaje adw. Ł. L. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w W. kwotę 5416 (pięć tysięcy czterysta szesnaście) złotych powiększoną o 23 % podatku VAT za udzielenie powódce z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie skarżąca w skardze kasacyjnej powołała kilka okoliczności mających uzasadnić przyjęcie jej do rozpoznania. Po pierwsze, wskazała na potrzebę wykładni art. 898 k.c. co do zdefiniowania pojęcia „rażąca niewdzięczność”, jakim ustawodawca posłużył się w tym przepisie. Oczywiście taka potrzeba wykładni nie występuje, a elastyczność określenia „rażąca niewdzięczność” pozwala na adekwatną ocenę konkretnych stanów faktycznych - co do kierunku interpretacji tego przepisu, to wynika on z już bogatego orzecznictwa Sąd Najwyższy na jego tle, w którym właśnie na konkretnych przykładach wskazano, kiedy zachowanie obdarowanego mogło zostać uznane za przejaw rażącej niewdzięczności. Po drugie, istotne zagadnienie prawne dotyczy posiłkowego stosowania art. 897 k.c. przy ocenie rażącej niewdzięczności i tego, skąd wiadomo, że sąd przepis ten zastosował. Nie jest to jednak istotne zagadnienie prawne w takim znaczeniu, jakie zostało mu nadane w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Przede wszystkim trzeba podkreślić, że art. 897 i 898 k.c. regulują odmienne instytucje prawne - obowiązek alimentacyjny obdarowanego i podstawy do odwołania darowizny, zatem przy stosowaniu jednego z nich w ogóle nie może być mowy o posiłkowym stosowaniu drugiego. Ponadto czego innego w obu przypadkach dochodzi też powód. Trzecia wskazana okoliczność, mianowicie naruszenie wymienionych przepisów, w ogóle nie jest przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. aw jw