I CZ 108/09

PostanowienieIzba Cywilna2009-12-02

Skład orzekający: Tadeusz Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie wniesione osobiście przez stronę w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w którym obowiązuje zastępstwo procesowe przez adwokata lub radcę prawnego, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie wniesione osobiście przez stronę w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w którym obowiązuje zastępstwo procesowe przez adwokata lub radcę prawnego, jest niedopuszczalne. Sąd Najwyższy odrzuca takie zażalenie na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących zastępstwa procesowego i wnoszenia środków zaskarżenia.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni złożyła osobiście zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego. Postępowanie przed Sądem Najwyższym wymaga zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego. Sąd Najwyższy uznał, że wniesione osobiście zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. Dodatkowo, Sąd zauważył, że wniosek wnioskodawczyni o zwolnienie od kosztów i ustanowienie pełnomocnika nie został prawidłowo rozpoznany przez Sąd Okręgowy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzuca zażalenie wnioskodawczyni.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CZ 108/09 POSTANOWIENIE Dnia 2 grudnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie z wniosku J.R. o zmianę postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po F.W., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 grudnia 2009 r., na skutek zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 7 października 2009 r., sygn. akt [...], odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Wnioskodawczyni J.R. złożyła w dniu 16 października 2009 r. sporządzone osobiście zażalenie od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 7.10.2009 r. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wniesione osobiście przez wnioskodawczynię zażalenie należało więc uznać za niedopuszczalne. W tej sytuacji, skoro nie uczynił tego Sąd Okręgowy, należało orzec, jak w sentencji (art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). Dodatkowo jednak należy zauważyć, że wniosek skarżącej z dnia 5.10.2009 r. nie został wciąż prawidłowo rozpoznany przez Sąd Okręgowy w R., gdyż postanowieniem tego Sądu z dnia 7.10.2009 r. (k. 173) zwolniono ją jedynie z opłaty sądowej od zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 22 września 2009 r. i ustanowiono jej pełnomocnika jedynie w celu sporządzenia zażalenia na to postanowienie, mimo że wniosek dotyczył zwolnienia skarżącej od kosztów i ustanowienia pełnomocnika z urzędu ze względu obowiązujące zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych w odniesieniu do zaskarżania orzeczeń sądów drugiej instancji w drodze skargi kasacyjnej. Skarżąca w uzasadnieniu zażalenia podkreśliła zresztą, że nie zamierzała wnosić zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej (k. 183). W związku z tym postanowienie Sądu Okręgowego z 7.10.2009 r. nie stanowi prawidłowego ustosunkowania się do wniosku skarżącej.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 871 § 1 KPCart. 3986 § 3art. 3941 § 3 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy