I CZ 124/07

PostanowienieIzba Cywilna2007-11-21

Skład orzekający: Marian Kocon, Maria Grzelka, Krzysztof Pietrzykowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu, sporządzona przez osobę podającą się za adwokata, która nie ujawniła swojego statusu, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu braku profesjonalnego pełnomocnika?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, która nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego (adwokata lub radcę prawnego), podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Okoliczności dotyczące przyczyn niewniesienia skargi przez właściwego pełnomocnika nie mają znaczenia dla oceny jej dopuszczalności. Ponadto, Sąd Najwyższy stwierdził, że skarga ta nie została wniesiona w terminie, gdyż data nadania skargi na pocztę nie jest równoznaczna z datą uprawomocnienia się orzeczenia, a klauzula prawomocności zaświadcza jedynie o dacie jej wystawienia.
Stan faktyczny
Pozwany złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego. Sąd Okręgowy odrzucił skargę jako wniesioną po terminie oraz bez zachowania wymogu sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego. Pozwany w zażaleniu zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych, wskazując, że zlecił sporządzenie skargi osobie podającej się za adwokata, która nie ujawniła swojego statusu, oraz kwestionując terminowość jej wniesienia. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za oczywiście bezzasadne.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CZ 124/07 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Maria Grzelka (sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi A. G. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 2 lutego 2005 r., w sprawie z powództwa G. D. przeciwko A. G. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 listopada 2007 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 19 lipca 2007 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w P. odrzucił skargę pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku tego Sądu z dnia 2 lutego 2005 r. jako wniesioną po terminie, a ponadto – bez zachowania wymogu przewidzianego w art. 871 k.p.c. W zażaleniu pozwany zarzucił powyższemu postanowieniu naruszenie art. 3986 § 2 w zw. z art. 42412 k.p.c. przez bezpodstawne uznanie, że skarga nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wskazał, że zlecił opracowanie skargi osobie „z ogłoszenia” podającej się za adwokata, która jednak statusu swego w skardze nie ujawniła a próby jej odszukania okazały się daremne. Ponadto, zarzucił, że nie jest zgodne ze stanem faktycznym stwierdzenie, iż skarga nie została złożona w terminie. Powołał się na dysponowanie odpisem wyroku z dnia 2 lutego 2005 r. z klauzulą prawomocności z dnia 7 lipca 2005 r. oraz dowodem nadania skargi o stwierdzenie niezgodności w dniu 6 lipca 2007 r. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za oczywiście bezzasadne. Skarga pozwanego nie została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego, o którym mowa w art. 871 § 1 k.p.c., w związku z czym podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Również nie została wniesiona w terminie przewidzianym w art. 4246 § 1 k.p.c., skoro nadano ją na pocztę w dniu 6 lipca 2007 r. zaś wyrok Sądu Okręgowego w P., wydany w postępowaniu odwoławczym, uprawomocnił się w dniu jego wydania, tj. w dniu 2 lutego 2005 r. (art. 363 § 1 w zw. z art. 3921 § 1 k.p.c. w brzmieniu sprzed zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98). W świetle art. 871 § 1 i art. 4248 § 1 k.p.c. przyczyny niewniesienia skargi przez właściwego pełnomocnika nie mają znaczenia, co do daty zaś tzw. klauzuli prawomocności to zaświadcza ona o dacie jej wystawienia a nie o dacie uprawomocnienia się orzeczenia. 3 Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił, że skarga pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem podlegała odrzuceniu na dwóch podstawach, z których każda mogła stanowić podstawę wystarczającą. Wprawdzie, w świetle art. 4246 § 3 i art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy nie był właściwy do wydania na tych podstawach zaskarżonego postanowienia, ale nie stanowi to o nieważności postępowania (art. 379 w zw. z art. 378 § 1, art. 39821 k.p.c.) zaś skarżący powyższego uchybienia w zażaleniu nie zarzucił. Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). kg

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 871 KPCart. 3986 § 2art. 42412 KPCart. 871 § 1 KPCart. 4246 § 1 KPCart. 363 § 1art. 3921 § 1 KPCart. 871 § 1art. 4248 § 1 KPCart. 4246 § 3art. 379art. 378 § 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy