I CZ 192/04

Sygn. akt I CZ 192/04 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Sychowicz (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z wniosku H. U. przy uczestnictwie Miasta W. i U. K. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 stycznia 2005 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 czerwca 2004 r., sygn. akt V Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. odrzucił apelację wnioskodawczyni H. U. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 13 maja 2003 r. Odrzucenie apelacji nastąpiło w związku z nieusunięciem w terminie wskazanym przez Sąd braków formalnych apelacji. W zażaleniu pełnomocnik skarżącej wskazuje, że jego zdaniem Sąd Okręgowy oparł rozstrzygniecie na art. 133 § 2 k.p.c., zaś przepis ten nie ma zastosowania do doręczania pism adwokatowi wykonującemu zawód indywidualnie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wbrew wywodom zawartym w zażaleniu brak podstaw do stwierdzenia, że w rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy w swoim rozstrzygnięciu nawiązuje do art. 132 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował art. 133 § 3 k.p.c. oraz art. 138 k.p.c. 2 Jest bezsporne, że wnioskodawczyni ustanowiła pełnomocnika procesowego i na adres kancelarii prowadzonej przez tego pełnomocnika zostało doręczone, w dniu 21 sierpnia 2003 r. pismo zawierające wezwanie do usunięcia braków. Pismo to odebrała osoba upoważniona do odbioru pism w imieniu pełnomocnika. W tej sytuacji uznać należy, że w świetle przepisów k.p.c. wnioskodawczyni otrzymała wezwanie do usunięcia braków w dniu 21 sierpnia 2003 r. Od tej daty rozpoczął w związku z tym bieg siedmiodniowy termin do usunięcia wskazanych braków apelacji. Jest także bezsporne, że pełnomocnik wnioskodawczyni usunął brak formalny po terminie wyznaczonym przez sąd. W tej sytuacji Sąd Okręgowy na podstawie art. 370 k.p.c. miał pełne prawo do odrzucenia apelacji. Organizacja pracy w kancelarii adwokackiej powinna bowiem zapewniać profesjonalnemu pełnomocnikowi procesowemu przekazywanie informacji w taki sposób, aby mógł on dotrzymać terminów wyznaczonych przez sąd. Braki w dobrym zorganizowaniu pracy kancelarii adwokackiej nie mogą być podstawą usprawiedliwiającą przywracanie terminów wyznaczonych przez sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 i art. 39318 § 3 k.p.c., oddalił zażalenie jako bezzasadne.