I CZ 53/81

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia SN A. Wielgus. Sędziowie SN: T. Bielecki, J. Ignatowicz (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu na rozprawie sprawy z powództwa Henryka P. przeciwko Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "Unia" w L. o wydanie nakazu przydziału lokalu na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Lublinie z dnia 27 listopada 1980 r.postanowił zaskarżone postanowienie uchylić.Uzasadnienie faktycznePowód wytoczył powództwo o zobowiązanie Spółdzielni Mieszkaniowej "Unia" w L. do przydzielenia mu ściśle określonego, a położonego na VIII piętrze mieszkania M 3, znajdującego się w budynku nr 5 w osiedlu "Szopkowska", a następnie złożył wniosek o zabezpieczenie tego powództwa. Uwzględniając ten wniosek, Sąd Wojewódzki w Lublinie zabezpieczył powództwo przez nakazanie pozwanej Spółdzielni wydania innej osobie przydziału na wymienione mieszkanie. Postanowienie to zaskarżyła pozwana Spółdzielnia.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Z zebranego w sprawie materiału wynika, że powód miał otrzymać od pozwanej Spółdzielni przydział mieszkania M 5 dla siebie i swej rodziny złożonej z żony i dwojga dzieci. Ostatecznie jednak pozwana Spółdzielnia odmówiła wydania powodowi przydziału na takie mieszkanie, gdyż po wstępnym przyznaniu mu tego mieszkania rozwiódł się z żoną, która pozostała w dotychczasowym mieszkaniu małżonków. Ze względu na to, że piecza nad dziećmi małżonków została w wyroku rozwodowym powierzona powodowi, pozwana Spółdzielnia wyraził gotowość przyznania powodowi mieszkania M 4, położonego w wymienionym wyżej budynku, ale na I piętrze. Powód uważa, że powinien dostać mieszkanie wybrane przez siebie, gdyż mieszkanie ofiarowane przez Spółdzielnię jest gorsze przede wszystkim ze względu na położenie (hałasy dochodzące ze sklepu, okna wychodzące na dach).Rozpoznając zażalenie powoda, Sąd Najwyższy dążył do wyjaśnienia, na jakiej podstawie faktycznej i prawnej powód opiera swe żądanie. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na rozprawie.Zarówno materiał zebrany w sprawie, jak i wyjaśnienia powoda nie dają podstawy do przyjęcia, że powodowi przysługuje roszczenie o przydzielenie mu konkretnego mieszkania, wybranego przez niego. W szczególności powód nie uzasadnił, dlaczego gorsze - jego zdaniem - mieszkanie położone na I piętrze ma otrzymać nie on, lecz inny członek spółdzielni. Każda spółdzielnia budownictwa mieszkaniowego jest zawsze w takiej sytuacji, że dysponuje mieszkaniami o różnej atrakcyjności ze względu na ich położenie. W związku z tym zasadnie pozwana w swym zażaleniu podnosi, że ocena, który z członków ma otrzymać mieszkanie lepiej położone, a który mniej atrakcyjne, należy do spółdzielni w ramach jej samorządnych zadań. Tylko wyjątkowo, gdyby szczególne okoliczności wskazywały, że przydział gorzej położonego mieszkania narusza zasadę sprawiedliwego traktowania członków (np. członkowi choremu na serce oferowano mieszkanie bez windy na wysokim piętrze, a innemu, młodemu i zdrowemu - na piętrze niższym), dla zainteresowanego członka mogłoby powstać roszczenie o przyznanie jemu bardziej dogodnego mieszkania. Powód jednak takich szczególnych okoliczności nie powołał.W świetle powyższego roszczenie powoda nie może być w świetle dotychczasowych twierdzeń i dotychczasowego materiału dowodowego uznane za wiarygodne w rozumieniu art. 730 § 1 k.p.c. i jako takie nie może być zabezpieczone.Z tych zasad należało orzec jak w sentencji.