I K 180/51

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia E. Merz (sprawozdawca); Sędziowie: Z. Kapitaniak, A. Bachrach; Prokurator: T. Czaplicki.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Eugenii K. i in. oskarżonych z art. 286 § 1, 286 § 2, 257 k.k., po rozpoznaniu rewizji oskarżonych od wyroku Sądu Apelacyjnego w Koszalinie z dnia 7 listopada 1950 r., na podstawie art. 375 k.p.k. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Uzasadnienie faktyczneRewizja oskarżonej Eugenii K. wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i zakwalifikowanie jej czynu z art. 286 § 3 k.k. zarzuca, że władze przełożone doskonale wiedziały, iż mąż zastępuje ją w sklepie, pobierał nawet wynagrodzenie i był na liście płac oraz że będąc zresztą krótko po ślubie miała pełną podstawę do tego, by ufać swemu mężowi.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził, między innymi, następujący pogląd prawny:Zarzuty rewizji oskarżonej Eugenii K. są niezasadne; z zeznań tak współoskarżonych jak i świadków wynika, że nie miała ona wyraźnej zgody kierownika spółdzielni na zatrudnienie oskarżonego K. w sklepie, podczas gdy on gospodarował w nim jak w swoim własnym. Oskarżona przez takie postępowanie umożliwiła popełnienie kradzieży. Mąż jej został pracownikiem spółdzielni znacznie później, i to w innym dziale, bo w dziale jajczarsko-mleczarskim.Zaufanie oskarżonej do męża nie może usprawiedliwić jej postępowania, albowiem dopuszczenie członka rodziny nie zaangażowanego przez zarząd do pracy i bez zgody kierownictwa spółdzielni do stałego zastępowania w pracy w sklepie uchyliłoby i uniemożliwiłoby wszelkie poczucie odpowiedzialności osobistej i doprowadziłoby do braku gospodarności, wprowadzając chaos i utrudniając kontrolę. W interesie gospodarczym leży zatem ścisłe przestrzeganie zasady, iż w sklepie uspołecznionym może pracować jedynie osoba, która do tej pracy została przez zarząd zaangażowana i która wskutek tego jest odpowiedzialna za należyte wykonanie swych obowiązków. Świadome dopuszczenie przez oskarżoną swego męża do stałej pracy i pomocy w sklepie bez zezwolenia kierownika spółdzielni było działaniem na szkodę interesów spółdzielni. Skutki takiego postępowania nie dały też na siebie długo czekać. Sąd pierwszej instancji trafnie więc zakwalifikował czyn ten z art. 286 § 1 k.k.