I K 279/50

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Potępa; Sędziowie: M. Szerer (sprawozdawca), K. Czajkowski, M. Dobromęski, J. Dorsz, G. Auscaler, A. Bachrach; Prokurator: W. Gajewski.SentencjaSąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym w składzie siedmiu sędziów w sprawie Stanisława K. i Mieczysława K. oskarżonych z art. 38 m.k.k., po wysłuchaniu wniosku Prokuratora, na podstawie art. 390 k.p.k. postanowił przekazane przez skład trzech sędziów Sądu Najwyższego do rozstrzygnięcia następujące pytanie prawne:Czy wywód rewizji od wyroku sądu wojewódzkiego podpisany przez starszego referendarza śledczego prokuratury wojewódzkiej może być uważany za pochodzący od prokuratora?rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneW myśl art. 7 ustawy o Prokuraturze Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. R. P. Nr 38, poz. 346) organami Generalnego Prokuratora Rzeczypospolitej Polskiej są prócz prokuratorów, wiceprokuratorów i podprokuratorów również referendarze śledczy i asesorowie prokuratury. Wszystkim tym swoim organom Generalny Prokurator może zlecić przedsiębranie czynności należących do zakresu działania Prokuratury (art. 9). Nie ulega więc wątpliwości, że starszy referendarz śledczy może - jako organ Prokuratora Generalnego - mieć uprawnienie do sporządzenia wywodu rewizji od wyroku sądu wojewódzkiego. Czy zaś dany starszy referendarz śledczy rzeczywiście ma takie uprawnienie, tego dowód znajduje Sąd Najwyższy w fakcie wniesienia wywodu przez kierownika prokuratury wojewódzkiej lub jego zastępcę. W przypadku więc, w którym schodzą się oba powyższe warunki, Sąd Najwyższy ma przed sobą rewizję wniesioną zgodnie z wymaganiem art. 367 § 2 k.p.k.