I K 555/61

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Zembaty.Sędziowie: J. Dankowski, M. Paluch (sprawozdawca).Prokurator: T. Miernik.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Tadeusza B. oskarżonego z art. 25 m.k.k., po rozpoznaniu założonej przez oskarżonego rewizji od wyroku Sądu Wojewódzkiego dla województwa warszawskiego w Warszawie z dnia 7 lutego 1961 r., na podstawie art. 375 k.p.k. utrzymał zaskarżony wyrok w mocy (...).Sąd Wojewódzki dla województwa warszawskiego w Warszawie wyrokiem z dnia 7 lutego 1961 r. skazał Tadeusza B. z mocy art. 25 m.k.k. na karę jednego roku i sześciu miesięcy więzienia.Przypisany oskarżonemu czyn przestępny polegał na tym, że w dniu 7 listopada 1960 r. w P. oskarżony zdarł flagę państwową wywieszoną na budynku Powszechnej Spółdzielni Spożywców i rzuciwszy ją na ziemię, podeptał ją.Od wyżej opisanego wyroku założył rewizję obrońca oskarżonego.Rewizja zarzuca zaskarżonemu wyrokowi:1. błędną ocenę okoliczności faktycznych przyjętych za podstawę wyroku - przez ustalenie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że oskarżony kopnął i podeptał flagę oraz że cechowało go postępowanie "chuligańskie", mimo że okoliczności te nie wynikają z materiału dowodowego zebranego w sprawie;2. rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu w stosunku do przypisanego mu czynu - przez wymierzenie kary 1 roku i 6 miesięcy więzienia, mimo że z okoliczności sprawy wynika, iż oskarżonemu należało wymierzyć karę znacznie łagodniejszą.Podnosząc powyższe zarzuty, rewizja wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku i znaczne złagodzenie wymierzonej oskarżonemu kary bądź o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny: Rewizja nie jest słuszna, i to zarówno w części dotyczącej zarzutu błędnej oceny okoliczności faktycznych przyjętych za podstawę wyroku przez Sąd Wojewódzki, jak i w części dotyczącej rażącej niewspółmierności kary.Ustalenia Sądu Wojewódzkiego co do winy oskarżonego Tadeusza B. są prawidłowe i oparte na zeznaniu świadka Tadeusza P.; dają one pełną podstawę do przyjęcia, że oskarżony, działając w sposób chuligański, przez zerwanie z budynku PSS w P. publicznie wystawionej flagi państwowej i następnie przez podeptanie jej umyślnie i publicznie znieważył i uszkodził tę flagę, a więc dopuścił się przestępstwa przewidzianego w art. 25 m.k.k.Zresztą do istoty przestępstwa z art. 25 m.k.k. nie należy warunek publicznego znieważenia, uszkodzenia lub usunięcia przedmiotów w tym przepisie wymienionych, lecz wystarczy, aby umyślnie, niekoniecznie publicznie, usunięto, znieważono lub uszkodzono godło, chorągiew lub inny znak państwowy polski albo państwa sprzymierzonego bądź pomnik lub inne dzieło wzniesione w celu uczczenia lub upamiętnienia zdarzeń lub osób.Swoistość chuligaństwa natomiast, mająca swoje znaczenie przy wymiarze kary, tkwi z jednej strony w celu, do którego sprawca dąży, a więc w wyraźnym okazaniu lekceważenia zasad współżycia społecznego (strona podmiotowa), z drugiej zaś w szczególnym sposobie działania, polegającym na bestialstwie, gwałtowności, nieobyczajności itp. (strona przedmiotowa).Oskarżony - jak-wynika z zeznań świadka Tadeusza P. - w towarzystwie bliżej nie ustalonym, działając pod wpływem alkoholu, wyrażał się ordynarnie, a przechodząc obok budynków PPS ”podskoczył, zerwał flagę", a następnie "rzucił ją na ziemię (...) kopnął nogą (...) i przeszedł po niej".Takie zachowanie się oskarżonego Tadeusza B. słusznie Sąd Wojewódzki uznał za chuligańskie.Niezależnie od powyższego, na niekorzyść oskarżonego przemawia dotychczasowe jego życie (karany trzykrotnie) oraz wyżej opisany sposób popełnienia przestępstwa.W tych warunkach uznać należy, że kara jednego roku i sześciu miesięcy więzienia nie jest karą surową w stopniu rażącym w rozumieniu art. 384 pkt 2 k.p.k.Z wyżej wymienionych względów Sąd Najwyższy zaskarżony wyrok Sądu Wojewódzkiego utrzymał w mocy.