I K 135/52

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia St. Rybczyński; Sędziowie: J. Zembaty (sprawozdawca), A. Dąb; Prokurator: H. Rajzman.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Krzysztofa S., osk. z art. 263 § 1 k.k., po rozpoznaniu rewizji Prokuratora od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Koszalinie z dnia 3 stycznia 1952 r., na podstawie art. 375, 383 pkt 2 i 388 § 1 k.p.k. uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał temuż Sądowi do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneRewizja prokuratora wnosząc o uchylenie wyroku i uznanie oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 25 pkt 2 m.k.k. zarzuca:1.obrazę art. 25 pkt 2 m.k.k. przez uznanie oskarżonego za winnego przestępstwa z art. 263 § 1 k.k., mimo że w czynie oskarżonego mieszczą się wszelkie znamiona przestępstwa z art. 25 pkt 2 m.k.k.,2.rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu w stosunku do szkodliwości społecznej przypisanego mu czynu przez skazanie oskarżonego na rażąco łagodną karę.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Wojewódzki ustalił, że oskarżony uszkodził umyślnie przez częściowe rozerwanie portret Lenina, przybity na ścianie w świetlicy P.G.R., będącej w okresie od 1 listopada do 1 grudnia 1951 r. również pokojem sypialnym 4 pracownic P.G.R. Sąd Wojewódzki ustalił, że oskarżony rozerwał portret Lenina niepublicznie.W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Wojewódzki wyraził pogląd, że do zastosowania art. 25 pkt 2 m.k.k. niezbędne jest ustalenie, iż czyn został popełniony publicznie, i ze względu na to, w związku z faktem, że oskarżony rozerwał portret Lenina niepublicznie, zakwalifikował ten czyn oskarżonego z art. 263 § 1 k.k.To zapatrywanie Sądu Wojewódzkiego jest błędne. Nie należy do istoty przestępstwa z art. 25 m.k.k. warunek, aby znieważenie, uszkodzenie lub usunięcie przedmiotów wymienionych w tym przepisie było popełnione publicznie. Pod dyspozycję tego przepisu podpada bowiem również niepubliczne, a nawet potajemne, popełnienie takiego czynu, byle tylko znieważony, uszkodzony lub usunięty, a wymieniony w tym przepisie przedmiot, był wystawiony publicznie. Wynika to z wyraźnego brzmienia tego przepisu.Na podstawie dotychczasowych wyników przewodu sądowego nie podobna ustalić, czy portret Lenina w tym okresie czasu, w którym go uszkodził oskarżony, był wystawiony publicznie, tak aby był dostrzegalny dla nieokreślonej liczby osób. Świadkowie przesłuchani w tej sprawie zeznawali bowiem co do tego dość mglisto, twierdząc, że pokój, w którym wisiał portret Lenina, był świetlicą P.G.R., ale że w czasie od 1 listopada do 1 grudnia 1951 r., w którym ten portret uszkodzono, był on sypialnią 4 robotnic P.G.R., zeznając równocześnie, że mimo to były w nim w tym czasie urządzane zabawy.Wymienieni świadkowie nie stwierdzili też, kto urządzał te zabawy oraz czy miały one charakter zabaw publicznych, czy też ściśle prywatnych.Z tych powodów zaskarżony wyrok należało uchylić.