I K 999/52

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Karola H., osk. z art. 215 § 1 k.k., po rozpoznaniu założonej przez oskarżonego rewizji od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Koszalinie z dnia 29 lipca 1952 r., na podstawie art. 375 k.p.k. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Koszalinie wyrokiem z dnia 29 lipca 1953 r. uznał oskarżonego Karola H. za winnego tego, że podczas obsługiwania traktoru marki "Ursus" przy omłocie zboża oddalił się, pozostawiając traktor bez żadnego nadzoru, w wyniku czego wydobywające się iskry z rury wydechowej traktoru spadały na obok leżącą słomą powodując pożar stodoły wraz z przyległą do niej chlewnią i znajdującym się w niej inwentarzem żywym, czym naraził Skarb Państwa na straty w wysokości 191.000 zł, tj. czynu przewidzianego w art. 215 § 1 k.k. i skazał go na pięć lat więzienia.Rewizja oskarżonego zarzuca wymierzenie rażąco surowej kary przez nieuwzględnienie szeregu okoliczności łagodzących jak: młody wiek oskarżonego, brak doświadczenia, niedostateczne przeszkolenie w posługiwaniu się traktorem oraz wybór przez inną osobę z kierownictwa PGR niewłaściwego miejsca na młockę. Rewizja wnosiła o wydatne złagodzenie wymierzonej kary.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:Wbrew wywodom rewizji, Sąd Wojewódzki wziął pod uwagę przy wymiarze kary młody wiek oskarżonego i brak dostatecznego doświadczenia, co wyraźnie w motywach wyroku podkreślił.Niemniej trzeba stwierdzić, że oskarżony H. po zapuszczeniu traktora i po około godzinnej młocce udał się na śniadanie, pozostawiając traktor bez dozoru. W rurze wydechowej traktoru, zanieczyszczonej nagarem o grubości 3 mm w części dolnej i powyżej iskrochronu, część nagaru z powodu nierównej pracy silnika oderwała się i padła na słomę leżącą w odległości dwóch metrów od traktora. Słoma zapaliła się i ogień nie zauważony przez nikogo przeniósł się na znajdującą się w odległości dziesięciu metrów stodołę i chlewnię, które spłonęły doszczętnie wraz ze znajdującym się tam zbożem i maszynami rolniczymi. Ponadto spaliło się 128 sztuk trzody chlewnej. Pożar wyrządził szkodę w wysokości przekraczającej 191.000 zł.Oskarżony wykazał swoim postępowaniem świadome zlekceważenie kardynalnych zasad ostrożności i najprostszych wymagań ochrony przeciwpożarowej, które znał chociażby z pouczeń na odprawach.Powyższe okoliczności obciążające, jak również skutki czynu oskarżonego, które mógł przewidzieć i które rzeczywiście nastąpiły nie pozwalają traktować wymierzonej kary jako rażąco niewspółmiernej ze społeczną szkodliwością przypisanego mu czynu.