I KR 178/85

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Cieślak (sprawozdawca). Sędziowie: Z. Dominikowski, Z. Halota.Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Słok.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy: 1) Wojciecha G., oskarżonego z art. 201, 208 i 203 § 1 k.k. w zw. z art. 10 § 2 k.k., 2) Roberta K. i 3) Zbigniewa P., oskarżonych z art. 201 i 203 § 1 k.k. w zw. z art. 10 § 2 k.k., z powodu rewizji wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 19 grudnia 1984 r. zmienił zaskarżony wyrok (...). Uzasadnienie faktyczneWyrokiem Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 19 grudnia 1984 r. zostali skazani:1) Wojciech G. - na podstawie art. 201 k.k. w zw. z art. 1 § 1 pkt 2, art. 6 pkt 10 i art. 10 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. Nr 35, poz. 228) z zastosowaniem art. 10 § 3 k.k. - na umieszczenie w zakładzie poprawczym za czyn wyczerpujący znamiona przestępstw określonych w art. 208, 201, 203 § 1 k.k. w zw. z art. 10 § 2 k.k., popełniony w ten sposób, że w dniach 14 i 15 stycznia 1984 r. w W., działając przestępstwem ciągłym jako nieletni z rozeznaniem, wspólnie z nieletnim nie objętym niniejszym postępowaniem włamał się - przez wyłamanie kłódki od kraty zabezpieczającej okno - do pomieszczeń magazynowych PHZ "Baltona", skąd zabrał w celu przywłaszczenia:- w dniu 14 stycznia 1984 r. magnetofon wartości 225 dolarów USA o równowartości 101.250 zł, 2 magnetofony wartości 360 dolarów USA o równowartości 162.000 zł na szkodę PHZ "Baltona" oraz kilka kartonów papierosów i alkohol wartości powyżej 2.000 zł na szkodę nie ustalonych osób, - w dniu 15 stycznia 1984 r. - wspólnie z Robertem K., Zbigniewem P. i nieletnim nie objętym niniejszym postępowaniem - 2 magnetofony, 5 kożuchów, 2 swetry, płaszcze skórzane, spodnie, 2 kolumny, przewody, baterie wartości 2.446,28 dolarów USA o równowartości 1.100.826 zł na szkodę tego przedsiębiorstwa oraz kilka kartonów papierosów i alkohol wartości przeszło 2.000 zł na szkodę nie ustalonych osób, przy czym ogólna wartość mienia przywłaszczonego na szkodę PHZ "Baltona" wynosi 3.031,28 dolarów USA równowartości 1.364.076 zł; 2) na podstawie art. 201, 36 § 2 i 3, art. 40 § 1 pkt 3 oraz art. 46 § 1 pkt 2 k.k. z zastosowaniem art. 10 § 3 k.k.:a) Robert K. - na karę 6 lat pozbawienia wolności, 150.000 zł grzywny oraz na konfiskatę mienia w całości i pozbawienie praw publicznych na 5 lat,b) Zbigniew P. - na karę 5 lat pozbawienia wolności, 130.000 zł grzywny oraz konfiskatę mienia w całości i pozbawienie praw publicznych na okres 4 lat - obaj za czyn wyczerpujący znamiona przestępstw określonych w art. 201 i 203 § 1 k.k. w zw. z art. 10 § 2 k.k., popełniony w ten sposób, że w dniu 15 stycznia 1984 r. w W., działając wspólnie z nieletnim Wojciechem G. i nieletnim nie objętym niniejszym postępowaniem, zabrali w celu przywłaszczenia 2 magnetofony, 5 kożuchów, 2 swetry, 2 płaszcze skórzane, spodnie, 2 kolumny, przewody, baterie wartości 2.446,28 dolarów USA o równowartości 1.100.826 zł na szkodę PHZ "Baltona" oraz kilka kartonów papierosów i alkohol wartości powyżej 2.000 zł na szkodę nie ustalonych osób (...).Ponadto na podstawie art. 363 § 1 k.p.k. została zasądzona solidarnie od oskarżonych Roberta K. i Zbigniewa P., na rzecz PHZ "Baltona" w W., kwota 659.826 zł (...).Wyrok ten został zaskarżony przez obrońców oskarżonych (...). Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Określając ceny sprzedawanych przez placówki handlowe PHZ "Baltona" SA towarów, które stanowiły przedmiot zagarnięcia, należało kierować się przelicznikami ustalonymi przez zarządzenie dyrektora tego przedsiębiorstwa; zasady te bowiem - zgodnie z ustalonym orzecznictwem - stosowane są przy określeniu cen towarów sprzedawanych przez sklepy przedsiębiorstwa "Pewex" i brak uzasadnionych przesłanek, aby odmienną praktykę stosować w odniesieniu do PHZ "Baltona", zajmującego się tak samo sprzedażą towarów za waluty wymienialne. Sąd Wojewódzki kwestię tę szczegółowo rozważał w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku i słusznie powołał się na jedno z orzeczeń Sądu Najwyższego dotyczące towarów sprzedawanych przez przedsiębiorstwo "Pewex", przy czym należy dodać, że poza powołanym przez Sąd Wojewódzki postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 6 stycznia 1978 r. - II KZ 260/77 (OSN Prok. Gen. 1978, z. 5, poz. 55) podobne stanowisko Sąd Najwyższy zajmował również w innych orzeczeniach (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 1977 r., OSN Prok. Gen. 1977, z. 10, poz. 83). Jest więc w sprawach tego rodzaju ustalona praktyka orzecznictwa Sądu Najwyższego i nie zachodzi potrzeba przytaczania argumentów wskazanych w powołanych orzeczeniach, które wprawdzie dotyczą przedsiębiorstwa "Pewex", ale skoro PHZ "Baltona" również zajmuje się sprzedażą towarów za waluty wymienialne, to brak podstaw do przyjęcia odmiennych rozwiązań w odniesieniu do tego przedsiębiorstwa - jak proponował w swej rewizji obrońca oskarżonego Zbigniewa P. Byłoby bowiem rzeczą nieuzasadnioną traktowanie tych samych lub podobnych towarów według odmiennych zasad, zważywszy, że w niewielkim stosunkowo obrocie na rynku wewnętrznym - ze względu na atrakcyjność i małą dostępność większości tych towarów - mają one przeciętne ceny detaliczne wyższe od cen wynikających z zastosowania przelicznika przyjętego przez Sąd Wojewódzki, a wynikającego z przepisów zarządzenia powołanego w zaskarżonym wyroku (...).