I KR 65/84

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia S. Kaliński. Sędziowie: J. Cieślak, S. Kotowski (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: L. Pasturczak.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 1984 r. sprawy: Tadeusza S., oskarżonego z art. 201 i 208 k.k. w zw. z art. 10 § 2 i art. 58 k.k., z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w O. z dnia 2 grudnia 1983 r.utrzymał zaskarżony wyrok w mocy z tą zmianą, że początkową datę, od której należy liczyć odsetki od zasądzonych odszkodowań, określił w stosunku do oskarżonego Tadeusza S. na dzień 6 marca 1983 r. (...).Uzasadnienie faktyczneOskarżony Tadeusz S. został wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w O. uznany za winnego tego, że w okresie od dnia 2 grudnia 1982 r. do dnia 6 marca 1983 r. - działając przestępstwem ciągłym, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami - dopuścił się sześciu włamań do sklepów uspołecznionych na terenie S., zabierając w celu przywłaszczenia mienie łącznej wartości około 606.552 zł, i na podstawie art. 201 i 208 w zw. z art. 10 § 2 i art. 58 k.k. oraz art. 36 § 2, art. 40 § 1 pkt 3 i art. 46 § 1 pkt 2 k.k. skazany na karę 8 lat pozbawienia wolności, 80.000 zł grzywny, 3 lat pozbawienia praw publicznych i konfiskaty części mienia. Tytułem odszkodowania pieniężnego zasądzono z urzędu solidarnie z innymi oskarżonymi na rzecz pokrzywdzonych jednostek gospodarki uspołecznionej i PZU 463.398,90 zł.Od tego wyroku rewizję wniósł obrońca oskarżonego (...).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:(...) Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy ze zmianą określoną w części dyspozytywnej wyroku. Przyczyną tej zmiany było naruszenie przez Sąd Wojewódzki ugruntowanej w orzecznictwie sądów zasady, że w wypadku zasądzenia na podstawie art. 363 § 1 k.p.k. odszkodowania pieniężnego z urzędu należy zasądzić odsetki od zasądzonego odszkodowania od dnia zakończenia działalności przestępczej, stanowiącej podstawę do zasądzenia w tym trybie odszkodowania. Ze względu na to, że oskarżony popełnił przestępstwo ciągłe w okresie od dnia 2 grudnia 1982 r. do dnia 6 marca 1983 r. i w tym dniu zakończył działalność przestępczą, objętą w tej sprawie aktem oskarżenia, należało odsetki od zasądzonego odszkodowania zasądzić od tego dnia, tj. od dnia 6 marca 1983 r. (...).