I KRn 637/57

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia Z. Chełmicki (sprawozdawca). Sędziowie: M. Fic, P. Ławacz. Prokurator: T. Garlicki.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Henryka K. oskarżonego z art. 237 § 1 k.k., po rozpoznaniu złożonej przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego rewizji nadzwyczajnej od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Rzeszowie Ośrodek w Przemyślu, nie uwzględniającego zażalenia oskarżycielki prywatnej Alicji B. na postanowienie Sądu dla Nieletnich w Przemyślu z dnia 26 lutego 1957 r., na podstawie art. 394-396, 400, 383 pkt 3, 388 § 1 k.p.k. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Wojewódzkiemu w Rzeszowie Ośrodek w Przemyślu celem rozpoznania zażalenia.Uzasadnienie faktyczneSąd dla Nieletnich w Przemyślu postanowieniem z dnia 26 lutego 1957 r. umorzył postępowanie karne przeciwko nieletniemu Henrykowi K. o przestępstwo z art. 239 § 1 k.k. i na podstawie art. 69 § 1 lit. a, b i § 2 k.k. zastosował wobec niego środek wychowawczy w postaci dozoru kuratora sądowego.Na powyższe postanowienie pełnomocnik oskarżycielki prywatnej nieletniej Alicji B. złożył zażalenie.Sąd Wojewódzki w Rzeszowie Ośrodek w Przemyślu postanowieniem z dnia 13 marca 1957 r. "zażalenie odrzucił", powołując się na przepis art. 478 § 4 k.p.k.Od powyższego postanowienia wniósł Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego rewizję nadzwyczajną, która na podstawie przepisu art. 371 pkt 2 k.p.k. zarzuca obrazę przepisów prawa procesowego, polegającą na odrzuceniu zażalenia na podstawie art. 478 § 4 k.p.k. wówczas, gdy przepis ten nie miał w sprawie niniejszej zastosowania.Uzasadnienie prawneW uzasadnieniu Sąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona.Przepis art. 478 k.p.k. odnosi się do postanowień wydawanych przez sędziego dla nieletnich, a nie przez sąd, dotyczy stadium zamknięcia śledztwa lub dochodzenia i pozwala na umorzenie postępowania z przyczyn wskazanych w art. 49 k.p.k., jak również wówczas, gdy orzeczenie środków wychowawczych lub poprawczych jest niecelowe ze względu na orzeczone już w innej sprawie środki. Na postanowienie wydane w trybie tego artykułu, a dotyczące umorzenia śledztwa lub dochodzenia zażalenie przysługuje tylko prokuratorowi (art. 478 § 4 k.p.k.). Przepis ten jako lex specialis może być stosowany wyłącznie do wypadków w nim wymienionych i nie można go stosować do innych wypadków umorzenia postępowania przeciwko nieletniemu.Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.