I PKN 33/01

Postanowienie z dnia 29 czerwca 2001 r. I PKN 33/01 Wskazanie istotnego zagadnienia prawnego nie stanowi przeszkody dla odmówienia przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeżeli rozstrzygnięcie tego za-gadnienia wykraczałoby poza zakres rozpoznania sprawy określony w art. 39311 § 1 KPC. Sędzia SN Jerzy Kwaśniewski. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 czerwca 2001 r. sprawy z powództwa Mariana M. przeciwko Polskiej Żegludze Morskiej w S. o przywrócenie do pracy, na skutek kasacji wniesionej przez powoda od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Szczecinie z dnia 27 września 2000 r. [...] o d m ó w i ł przyjęcia kasacji do rozpoznania. U z a s a d n i e n i e Wyrokiem z dnia 27 września 2000 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Szczecinie oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Szczecinie z dnia 31 marca 2000 r. oddalającego powództwo o przy-wrócenie do pracy. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd Okręgowy, stwierdzając bezzasadność za-rzutów apelacji, w szczególności wskazał na to, że ustalenia faktyczne wyroku Sądu Pracy zostały niewadliwie wyprowadzone z niebudzącej zastrzeżeń oceny zebranego w sprawie materiału. Decydujące znaczenie miało ustalenie, że powód ze swej winy dopuścił się ciężkiego naruszenia swych obowiązków pracowniczych wobec pozwa-nego pracodawcy (art. 52 § 1 pkt 1 KP) z powodu nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy od dnia 14 grudnia 1998 r. do czasu rozwiązania umowy o pracę z dniem 11 stycznia 1999 r. bez wypowiedzenia. 2 Kasacja powoda zawiera wskazanie podstaw kasacyjnych określonych w art. 3931 pkt 1 i 2 KPC. Jako na naruszenie prawa materialnego powołano się na naru-szenie określonych postanowień umowy zawartej między stronami w związku z art. 38 KC i art. 300 KP, w związku z art. 31 KP. Natomiast w zakresie podstawy proce-sowej kasacja powołała się na naruszenie art. 378 KPC w związku z art. 379 pkt 5 KPC „przez nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podniesionych przez skarżącego w apelacji... a przez to uniemożliwienie powodowi ochrony swych praw”. Przedstawiając okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji (art. 3933 § 1 pkt 3 KPC w związku z art. 3931 KPC) podniesiono przede wszystkim nieważność postępowania wynikającą z zarzuconej wadliwości uzasadnienia zaskarżonego wy-roku. Ponadto, według strony powodowej, w sprawie występują istotne zagadnienia prawne związane ze skutecznością oświadczenia woli także w kontekście skutecz-ności wskazanego wyroku Sądu Pokoju w Luksemburgu. Sąd Najwyższy stwierdzając, że: - kasacja w sposób oczywiście bezpodstawny łączy zarzucone przez siebie niedokładności (według oceny powoda) uzasadnienia wyroku z nieważnością postę-powania wynikającą jakoby z pozbawienia strony możności obrony swych praw (art. 379 pkt 5 KPC w związku z art. 393 § 2 KPC); - podstawa faktyczna zaskarżonego wyroku nie została w kasacji zakwestio-nowana, wobec braku odpowiedniej podstawy procesowej (por. art. 39311 § 1 i § 2 KPC); - ocena prawna wyroku dotyczy zastosowania art. 52 § 1 pkt 1 KP do ustalo-nej podstawy faktycznej, w której podniesione w kasacji zagadnienia prawne, bądź nie występują, bądź nie są istotne; - zachodzą przyczyny odmówienia przyjęcia kasacji do rozpoznania w rozu-mieniu art. 393 § 1 KPC - orzekł stosownie do art. 3937 § 1 KPC. ========================================