I PR 91/78

Uzasadnienie faktyczneWnioskodawczyni wniosła o zasądzenie od pozwanej Heleny D. wynagrodzenia za okres pozostawania bez pracy od 1 kwietnia 1978 r. do dnia powrotu, tj. 7 lipca 1978 r. po 1.800 zł miesięcznie.Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po przejęciu sprawy w trybie art. 271 § 2 k.p. zaskarżonym wyrokiem zasądził od pozwanej na rzecz wnioskodawczyni kwotę 5.820 zł, a rozstrzygnięcie swoje oparł na następujących ustaleniach i wynikających z nich rozważaniach.W dniu 28 lutego 1977 r. została zawarta umowa ajencyjna pomiędzy Wojewódzkim Ośrodkiem Sportu i Rekreacji a pozwaną Heleną D. - na podstawie której powierzono jej w imieniu tegoż Ośrodka prowadzenie zakładu gastronomicznego. Stosownie do postanowień tej umowy ajencyjnej pracowników miał zatrudniać i zwalniać bezpośrednio ajent - w tym przypadku pozwana - i ją obciążały skutki prawne wynikające z zawartych przez nią umów o pracę.Wbrew powyższej umowie ajencyjnej pozwana w dniu 1 października 1977 r. występując jako osoba reprezentująca Wojewódzki Ośrodek Sportu i Rekreacji w Z. zawarła z wnioskodawczynią w imieniu tego Ośrodka umowę o pracę za wynagrodzeniem 1.800 zł miesięcznie.Z powodu rozwiązania z pozwaną umowy ajencyjnej z dniem 31 marca 1978 r. - pozwana wypowiedziała umowę o pracę pracownikom zatrudnionym w prowadzonym przez nią lokalu gastronomicznym - natomiast nie uczyniła tego w stosunku do wnioskodawczyni będącej pod ochroną na skutek ciąży. Wnioskodawczyni od 1 kwietnia 1978 r. do 7 lipca 1978 r. pozostawała bez pracy i wynagrodzenia.Zgodnie z zawartą umową ajencyjną wszelkie skutki wynikające z zawartych z pracownikami umów o pracę ponosiła pozwana - nie miała ona bowiem upoważnienia do zawierania takich umów w imieniu Ośrodka.Stosownie do art. 177 § 3 k.p. umowa o pracę zawarta na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy - która uległaby rozwiązaniu po upływie trzeciego miesiąca ciąży - ulega przedłużeniu do dnia porodu.Skoro między stronami została zawarta umowa o pracę na czas określony do dnia 31 marca 1978 r. - kiedy wnioskodawczyni była w 6 miesiącu ciąży - umowa ta uległa przedłużeniu do dnia porodu, tj. do 7 lipca 1978 r.Dlatego też Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zasądził na rzecz wnioskodawczyni kwotę 5.820 zł za okres od 1 kwietnia 1978 r. do 7 lipca 1978 r.Pozwana w odwołaniu wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania albo o jego zmianę i oddalenie wniosku.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Odwołanie jest nieuzasadnione.Wbrew wywodom zawartym w odwołaniu umowa ajencyjna z dnia 28 lutego 1977 r. zawarta między Wojewódzkim Ośrodkiem Sportu i Rekreacji w Z. a pozwaną wyraźnie stanowiła, iż uprawnienia do zatrudnienia i zwalniania pracowników niezbędnych do prowadzenia zakładu gastronomicznego - przysługują pozwanej Helenie D. Takie postanowienia umowne określające w istocie rzeczy dopuszczalność zatrudnienia pracowników w lokalu gastronomicznym prowadzonym przez pozwaną - nie może być traktowane jako równoznaczne z udzieleniem przez tenże Ośrodek upoważnienia do wykonywania w imieniu tego Ośrodka i na jego rzecz uprawnień do zatrudnienia pracowników. Z braku upoważnienia do dokonywania czynności prawnych w zakresie stosunku pracy w imieniu powyższego Ośrodka - czynności takie pozwana mogła podejmować jedynie we własnym imieniu, w związku z czym była ona pracodawcą zatrudnionych osób w prowadzonym przez nią na podstawie umowy ajencyjnej zakładzie gastronomicznym.Skoro więc z mocy zawartej umowy ajencyjnej pozwana była pracodawcą zatrudnionych przez nią pracowników, a postanowienia tej umowy w omawianym zakresie nie uległy zmianie do czasu jej rozwiązania - przyjąć należy, iż wyłącznie pozwaną obowiązują skutki prawne wynikające z zawarcia z wnioskodawczynią umowy o pracę; w tym przypadku obowiązek wypłaty wynagrodzenia za okres od dnia 1 kwietnia 1978 r. do dnia 7 lipca 1978 r. - co trafnie przyjął Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w zaskarżonym wyroku.Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 61 w zw. z art. 74 § 2 ustawy o okręgowych sądach pracy i ubezpieczeń społecznych oraz zgodnie z poglądem Centralnej Rady Związków Zawodowych i stanowiskiem Prokuratora Prokuratury Generalnej Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej zadecydował jak w sentencji.