I PRN 25/80

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN J. Wasilewski (sprawozdawca). Sędziowie SN: E. Berutowicz, E. Jachczyk.SentencjaSąd Najwyższy, z udziałem Prokuratora Prokuratury Generalnej PRL, K. Dłużniewskiej, po rozpoznaniu sprawy z wniosku Stefana J. przeciwko Fabryce Mechanizmów Samochodowych "POLMO" w S. o przywrócenie do pracy, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Szczecinie z dnia 27 grudnia 1979 r.uchylił zaskarżony wyrok oraz orzeczenie Terenowej Komisji Odwoławczej do Spraw Pracy w Szczecinie z dnia 7 listopada 1979 r. i przekazał sprawę tej Komisji do rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneTerenowa Komisja Odwoławcza do Spraw Pracy przekazała według właściwości Wydziałowi Zatrudnienia i Spraw Socjalnych Urzędu Wojewódzkiego w S. sprawę z wniosku Stefana J. przeciwko Fabryce Mechanizmów Samochodowych "Polmo" w S. o przywrócenie do pracy po stwierdzeniu, że wnioskodawca był zatrudniony na podstawie umowy o pracę w wyniku skierowania przez pełnomocnika do spraw zatrudnienia absolwentów szkół wyższych.Komisja ustaliła, że strony zawarły umowę o pracę na okres trzech lat od 10.XI.1976 r. do 10.XI.1979 r. stosownie do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. o zatrudnieniu absolwentów szkół wyższych (Dz. U. Nr 8, poz. 48). A zatem na podstawie § 39 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 czerwca 1964 r. w sprawie zatrudniania absolwentów szkół wyższych oraz orzekania o obowiązku zwrotu kosztów wykształcenia (jedn. tekst: Dz. U. z 1972 r. Nr 2, poz. 9) do rozwiązania umowy o pracę z absolwentem szkoły wyższej oraz do rozpatrywania spraw wynikłych w związku z zatrudnieniem absolwentów powołany jest organ do spraw zatrudnienia urzędu wojewódzkiego.Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie wnioskodawcy od orzeczenia Komisji Odwoławczej do Spraw Pracy.Sąd ten podzielił pogląd Komisji o jej niewłaściwości do rozpoznania sprawy, chociaż ustalił, że wypowiedzenie nastąpiło przed upływem trzyletniego okresu zawartej z wnioskodawcą jako absolwentem umowy o pracę, jednakże ze skutkiem rozwiązania stosunku pracy po upływie tego okresu (30.XI.1979 r.).Minister Sprawiedliwości w rewizji nadzwyczajnej zarzucił rażące naruszenie art. 264 § 1 pkt 1 k.p. w związku z § 44 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona.Umowę o pracę z absolwentem szkoły wyższej na podstawie art. 1 ust. 1 i art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. o zatrudnianiu absolwentów szkół wyższych (Dz. U. Nr 8, poz. 48) zawiera zakład pracy na czas określony, nie przekraczający trzech lat. Z mocy art. 4 ust. 2 tej ustawy po upływie okresu, na który umowa została zawarta, umowa o pracę na czas określony staje się z mocy prawa umową na czas nie określony. Do tej umowy mają już zastosowanie ogólne przepisy prawa pracy. Określone w § 39 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów uprawnienia organów do spraw zatrudnienia przy urzędach wojewódzkich w przedmiocie rozwiązania umowy o pracę zawartej z absolwentem szkoły wyższej i ich właściwość do rozpatrywania spraw wynikłych z zatrudnienia na podstawie takiej umowy mają zastosowanie tylko do umów zawartych w trybie wymienionej wyżej ustawy. W rozważanym przypadku wprawdzie wypowiedzenie umowy o pracę dokonane zostało przez zakład pracy w okresie obowiązywania umowy zawartej przez strony na czas określony na podstawie przepisów o zatrudnieniu absolwentów szkół wyższych, jednakże rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w czasie, gdy umowa ta przekształciła się już z mocy prawa w zwykłą umowę o pracę na czas nie określony. W takim przypadku spór o zasadność i skuteczność rozwiązania tej przekształconej umowy o pracę powinien być rozpatrzony na podstawie przepisów kodeksu pracy. Komisja Odwoławcza do Spraw Pracy jest właściwa do rozpatrzenia sprawy o przywrócenie do pracy pracownika, który był zatrudniony na czas określony na podstawie przepisów o zatrudnieniu absolwentów szkół wyższych, jeżeli rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło - po jej przekształceniu się z mocy prawa na skutek upływu okresu, na jaki została zawarta - w umowę na czas nie określony, choćby wypowiedzenie umowy zostało dokonane przed upływem tego okresu.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok oraz orzeczenie Komisji Odwoławczej i przekazał sprawę tej Komisji do rozpatrzenia.