II C 76/52

PostanowienieIzba Cywilna1953-04-27

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pracownik, który wyjechał służbowo, może domagać się przywrócenia terminu do złożenia opłat od rewizji, jeśli list z wezwaniem nie został mu doręczony z powodu jego nieobecności związanej z obowiązkami służbowymi?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że pracownik, który wyjechał służbowo, ma prawo nie liczyć się z tym, że list z wezwaniem do złożenia opłat od rewizji może nie zostać mu doręczony podczas jego nieobecności. Trudności w otrzymywaniu korespondencji wynikające z obowiązków pracy nie mogą szkodzić prawom pracownika. W związku z tym, jeśli Sąd Wojewódzki nie wyjaśnił, czy powód rzeczywiście nie otrzymał listu, postanowienie odmawiające przywrócenia terminu podlega uchyleniu.
Stan faktyczny
Powód, będący pracownikiem, miał obowiązek złożyć opłaty od rewizji w terminie tygodniowym od wezwania. Wyjechał służbowo na 12 dni. W czasie jego nieobecności nadeszła korespondencja z wezwaniem, która nie została mu doręczona. Sąd Wojewódzki odmówił przywrócenia terminu do złożenia opłat od rewizji. Sąd Najwyższy rozpatrywał kasację od tego postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Wojewódzkiego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Uzasadnienie faktyczneZmieniony ustrój społeczny spowodował, że podmiotami stosunków prawnych, a w konsekwencji i stosunków procesowych są w coraz większej mierze jednostki gospodarki uspołecznionej i instytucje państwowe i społeczne oraz pracownicy w swych sprawach osobistych. O ile jednostki gospodarki uspołecznionej, podobnie jak i przedsiębiorstwa prywatne, mają swoją organizację, w której przewidziane są osoby powołane do odbierania korespondencji i osoby je zastępujące w tym zakresie w miarę potrzeby, o tyle pracownicy są w sytuacji trudniejszej. Jeżeli podadzą dla korespondencji swój adres domowy, doręczenie korespondencji z reguły nastąpi w czasie, gdy są w pracy, co spowoduje, doręczenie korespondencji osobie trzeciej, mniej lub więcej odpowiedzialnej albo pozostawienie zawiadomienia o korespondencji na zewnątrz mieszkania, które łatwo może zaginąć. Jeżeli podadzą adres swego miejsca pracy, pozostaje niebezpieczeństwo doręczenia nie do rąk własnych pracownika, nawet gdy on jest w miejscu pracy, gdy zaś służbowo jest nieobecny, doręczenie korespondencji z reguły nastąpi zgodnie lub niezgodnie z przepisami pocztowymi do rąk osoby trzeciej, na której wybór pracownik nie miał wpływu i za której zaniedbanie pracownik nie odpowiada.Ze względu na znaczenie pracy w naszym ustroju te trudności, jakie ma pracownik w otrzymywaniu korespondencji ze względu na obowiązki jego pracy, nie mogą w żadnym razie szkodzić jego prawom. W szczególności zatem nie można żądać od pracownika, żeby w swoich sprawach osobistych brał z góry pod uwagę trudności w doręczeniu mu korespondencji z uwagi na to, że jest pracownikiem związanym dyscypliną prący i obowiązkami służby. Doprowadzić by to bowiem mogło niekiedy do zaniedbania obowiązków pracy dla ochrony usprawiedliwionych interesów osobistych.W myśl powyższego powód, który z ustawy miał obowiązek złożyć opłaty w terminie tygodniowym od wezwania do tego jego pełnomocnika, miał prawo wyjeżdżając służbowo na 12 dni nie liczyć się z tym, że list nadeszły do niego pod jego nieobecność, czy to na skutek niewłaściwego doręczenia przez listonosza, czy to na skutek zaniedbania kolegów, może nie zostać mu doręczony.Gdy Sąd Wojewódzki, nie mając powyższego na względzie, nie wyjaśnił, czy powód rzeczywiście listu nie otrzymał - przez stosowne dochodzenie ewent. przesłuchanie stron - zaskarżone postanowienie (którym Sąd Wojewódzki odmówił przywrócenia terminu do złożenia opłat od rewizji) podlega uchyleniu z mocy art. 384 i 392 k. p. c.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 384

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026.