II CNP 19/18

Sygn. akt II CNP 19/18 POSTANOWIENIE Dnia 3 października 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 października 2018 r. skargi P. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego Ł. z dnia 21 czerwca 2017 r., sygn. akt III Ca (…) wydanego w sprawie z powództwa P. B. przeciwko Miastu Ł. o zapłatę, odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania; nie obciąża skarżącego kosztami postępowania ze skargi. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy Ł. oddalił apelację P. B. od wyroku Sądu Rejonowego Ł., w sprawie przeciwko Miastu Ł., o zapłatę. Pełnomocnik pozwanego wniósł skargę na podstawie art. 4241 §1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Orzeczenie niezgodne z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. w związku z art. 4171 k.c., to orzeczenie, które jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni i ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć. Niezgodność z prawem ma tu charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty. 2 Analiza sprawy będącej przedmiotem skargi wskazuje wyraźnie, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest oczywiście bezzasadna. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych nie sposób przyjąć, że zachodzą przesłanki z art. 4241 k.p.c. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4249 k.p.c.). aj