II CO 82/19

Izba Cywilna2019-05-09

Skład orzekający: Teresa Bielska-Sobkowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien oznaczyć sąd właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, gdy strony miały ostatnie wspólne miejsce zamieszkania za granicą, a powódka zmieniła miejsce zamieszkania po wniesieniu pozwu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie oznacza sądu właściwego do rozpoznania sprawy o rozwód na podstawie art. 45 k.p.c., jeżeli właściwość miejscową można ustalić na podstawie art. 41 k.p.c. W sytuacji, gdy strony miały ostatnie wspólne miejsce zamieszkania za granicą, a pozwany nadal tam przebywa, a powódka po wniesieniu pozwu zmieniła miejsce zamieszkania na Polskę, właściwość miejscową należy ustalić według miejsca zamieszkania strony pozwanej, a w dalszej kolejności powoda.
Stan faktyczny
Powódka wniosła o rozwód. Strony miały ostatnie wspólne miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, gdzie nadal przebywa pozwany. Powódka po wniesieniu pozwu wróciła na stałe do Polski. Sąd Okręgowy zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił wniosek o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CO 82/19 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa M. N. - C. przeciwko A. C. o rozwód, sygn. akt I C […], po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2019 r., przedstawienia Sądu Okręgowego w P. wniosku o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, oddala wniosek. 2 UZASADNIENIE Zgodnie z art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej. Właściwość miejscową w sprawach o rozwód określa art. 41 k.p.c. Przepis ten stanowi, że powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu W przepisie tym chodzi jednak o wspólne miejsce zamieszkania w Polsce, a tej podstawy nie ma. Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda. Z okoliczności sprawy wynika, że wspólne miejsce zamieszkania stron było w Wielkiej Brytanii i nadal przebywa tam pozwany, z wyjaśnień powódki (pismo z dnia 16 kwietnia 2019 r.) wynika zaś, że wróciła na stałe do Polski w styczniu b.r. Po wniesieniu pozwu zatem miejsce zamieszkania powódki uległo zmianie. W tej sytuacji nie ma obecnie podstaw do zastosowania art. 45 k.p.c., bowiem możliwe jest określenie właściwości miejscowej na podstawie art. 41 k.p.c. Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji. jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 45 KPCart. 41 KPC

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026. · PDF źródłowy