II CR 425/82

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN J. Szachułowicz.Sędziowie SN: J. Ignatowicz (spr.), M. Zakrzewska.Protokolant: M. Czarnecka.SentencjaSąd Najwyższy Izba Cywilna i Administracyjna po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 1982 r. sprawy z powództwa Bożeny G. przeciwko: Robotniczej Spółdzielni Produkcyjnej "Zdobycz" w Jeleniu o uchylenie uchwały Walnego Zgromadzenia, na skutek rewizji powódki od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Gdańsku z dnia 22 kwietnia 1982 r., sygn. akt I C 137/82rewizję oddala.Uzasadnienie faktyczneWyrokiem z dnia 22 kwietnia 1982 r., Sąd Wojewódzki w Gdańsku oddalił powództwo Bożeny G. o uchylenie uchwały Walnego Zgromadzenia pozwanej Robotniczej Spółdzielni Produkcyjnej "Z." w J., mocą której powódka została przyjęta do tej Spółdzielni jako jej członek. Sąd Wojewódzki dokonał następujących ustaleń faktycznych:Powódka do dnia 9 IV 1980 r. była zatrudniona w Spółdzielni Kółek Rolniczych w N. na stanowisku zastępcy kierownika Mieszalni i Suszarni Pasz. Mieszalnia i Suszarnia Pasz łącznie z zatrudnionymi tam pracownikami została przejęta przez pozwaną Spółdzielnię. Po przeprowadzeniu pertraktacji postanowiono, że pracownicy Suszarni zostaną przyjęci na członków pozwanej. W związku z tym pracownicy ci, a wśród nich i powódka, złożyli w dniu 10 kwietnia 1980 r. deklaracje członkowskie, od początku jednak korzystali oni z przywilejów członkowskich, w szczególności otrzymywali wynagrodzenie według dniówek obrachunkowych, co dawało więcej aniżeli wynagrodzenie pracowników najemnych.Przyjęcie wymienionych pracowników, a wśród nich i powódki, nastąpiło dopiero na Walnym Zgromadzeniu z dnia 11 kwietnia 1981 r. Odbywało się to w ten sposób, że kolejno każdy z kandydatów na członka, w tym i powódka, był wywoływany, wstawał, po czym następowało jednomyślne jego przyjęcie. Na walnym zebraniu było obecnych w czasie głosowania dotyczącego przyjmowania nowych członków 153 członków, co stanowiło wystarczające quorum, wynosiło ono bowiem 2/3 członków, których ogółem było 214. Dopiero po przyjęciu nowych członków uczestnicy zgromadzenia zaczęli się rozchodzić, gdyż okazało się, że w związku z pismem byłego prezesa o rezygnacji z tego stanowiska, sprawa jego, pasjonująca wszystkich, nie będzie rozpatrywana. O przyjęciu powódki do spółdzielni została uczyniona odpowiednia wzmianka na jej deklaracji.Mając powyższe ustalenia faktyczne na uwadze, Sąd Wojewódzki uznał, że podstawowy zarzut pozwanej, iż zebranie z dnia 11 kwietnia 1982 r. nie mogło decydować o jej przyjęciu na członka z powodu braku quorum, nie znalazło potwierdzenia, wobec czego brak jest do uwzględnienia powództwa podstaw, przewidzianych w art. 38 ustawy o spółdz. i ich związku. Gdyby natomiast uznać odwołanie za dopuszczalne, to w świetle art. 38 ustawy jest ono spóźnione, jako wniesione po upływie 6 tygodni od daty Walnego Zgromadzenia, na którym powódka była obecna. Sąd niedopatrzył się usprawiedliwionych przyczyn do nieuwzględnienia upływu tego terminu. W rzeczywistości powódka wniosła niniejsze powództwo wtedy, gdy się zorientowała, że jako pracownik korzystałaby przy przejściu do rzemiosła - z uprawnień przewidzianych w uchwale RM Nr 169 (MP z 1981 r. Nr 21, poz. 195), co jednak nie usprawiedliwia spóźnionego wniesienia powództwa.Wymieniony na wstępie wyrok zaskarżyła powódka.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 38 § 3 ust. o spółdz. i ich związku. powództwo o uchylenie uchwały walnego zgromadzenia powinno być - w wypadku gdy skarżący był obecny na tym zgromadzeniu lub co najmniej był prawidłowo o nim zawiadomiony - wniesione w terminie 6 tygodni od daty walnego zgromadzenia.Wbrew temu powódka powództwo wszczynające sprawę niniejszą wniosła po upływie blisko 11 miesięcy, jej prawo zaskarżenia uchwały uległo więc sprekludowaniu. Trafnie też Sąd Wojewódzki podkreślił, że żadne okoliczności nie usprawiedliwiają tego opóźnienia, a zresztą gdyby nawet okoliczności takie w sprawie wystąpiły, to uwzględnienie spóźnionego powództwa, przy analogicznym zastosowaniu art. 117 § 3 kc o przedawnieniu, byłoby niedopuszczalne jeszcze z innej przyczyny, z tej mianowicie, że opóźnienie jest nadmierne. Już z tego przeto powodu żądanie powódki nie mogło być uwzględnione.Niezależnie od powyższego, nie nasuwa - wbrew dalszemu zarzutowi rewizji - zastrzeżeń ustalenie Sądu I instancji co do tego, że na walnym zgromadzeniu z dnia 11 kwietnia 1981 r. była obecna, w czasie głosowana nad sprawą przyjęcia nowych członków, wystarczająca liczba członków.Niezależnie od zarzutów rewizji wypada zauważyć, że w sytuacji, gdy uchwała o przyjęciu członka zostaje podjęta po dłuższym okresie od chwili złożenia deklaracji członkowskiej, może powstać wątpliwość, czy do przyjęcia członka doszło z uwagi na to, że oferta, jaką zawarł on w deklaracji, mogła przestać go wiązać (art. 66 § 3 kc). Gdyby tak było, uchylenie uchwały walnego zgromadzenia nie wchodziłoby w rachubę, a zainteresowani mogliby jedynie żądać ustalenia, że do powstania statusu członkostwa nie doszło, przy czym dochodzenie tego żądania nie byłoby ograniczone terminem zawitym. Jednakże w sprawie niniejszej taka sytuacja nie występuje, skoro powódka po złożeniu oferty cały czas była związana z pozwaną Spółdzielnią, deklaracji tej nie wycofywała, a na walnym zgromadzeniu z dnia 11 kwietnia 1981 r. zawartą z nią ofertę podtrzymała.Z powyższych zasad należało z mocy art. 387 kpc orzec jak w sentencji.