II CR 482/73

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia Z. Trybulski. Sędziowie: S. Rudnicki (sprawozdawca), A. Gola.SentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy z powództwa Grzegorza M. przeciwko Skarbowi Państwa (Urząd Powiatowy w W., Wydział Oświaty) o odszkodowanie na skutek rewizji pozwanego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 21 lutego 1973 r., oddalił rewizję.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki zasądził od pozwanego Skarbu Państwa na rzecz małoletniego powoda kwotę 14.312 zł tytułem odszkodowania w związku z wypadkiem, któremu powód uległ w czasie ćwiczeń gimnastycznych w przedszkolu; wskutek upadku z przyrządu gimnastycznego powód doznał złamania obu rąk, które nie pozostawiło trwałych następstw. Przyczyną wypadku była wada konstrukcyjna przyrządu gimnastycznego, zwanego przepletnią wężową. Przyrząd ten nie nadawał się dla dzieci w wieku przedszkolnym, gdyż był zbyt wysoki, zastosowano w nim niewłaściwy przekrój rurek, a sama przepletnia założona była ukośnie, przy czym jej szczeble miały za duże odstępy, co mogło powodować ześlizgiwanie się nóg i trudność wspinania. Sąd przyjął, że za wypadek ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa na podstawie art. 417 k.c., "mając na względzie, iż domniemanie winy funkcjonariusza państwowego opiera się na ustaleniu, że organizacja szkolenia gimnastycznego była nieprawidłowa, choćby nawet wychowawczyni przedszkola, prowadząca zajęcia, nie ponosiła winy za wypadek". Zasądzona kwota obejmuje zadośćuczynienie w sumie 15.000 zł i odszkodowanie za szkody majątkowe, po potrąceniu wypłaconej powodowi przez PZU z tytułu ubezpieczenia kwoty 2.540 zł.Od tego wyroku pozwany Skarb Państwa wniósł rewizję, domagając się jego zmiany i oddalenia powództwa lub uchylenia wyroku i przekazania sprawy Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Zarówno pod rządem przepisów kodeksu cywilnego, jak i pod rządem przepisów poprzednio obowiązujących ukształtował się w orzecznictwie pogląd, że do podstawowych obowiązków administracji szkolnej należy zapewnienie bezpieczeństwa młodzieży szkolnej w czasie jej przebywania w szkole. Takie same wymagania dotyczą administracji przedszkoli. Obejmują one w szczególności obowiązek zastosowania takich przyrządów gimnastycznych oraz urządzeń przeznaczonych do ćwiczeń i zabaw dziecięcych, których konstrukcja zapewnia dzieciom pełne bezpieczeństwo i nie grozi nieszczęśliwym wypadkiem. Jeżeli korzystanie z tych przyrządów i urządzeń grozi niebezpieczeństwem, to Skarb Państwa nie może uwolnić się od odpowiedzialności za szkodę poniesioną przez dziecko w następstwie ich używania (art. 417 k.c.) przez powołanie się na to, że przyrządy te lub urządzenia zostały wykonane przez przedsiębiorstwo lub zakład, które w zakresie swej działalności gospodarczej wyrabiają tego rodzaju przedmioty. Wniosek taki wynika z ogólnego obowiązku zapewnienia dzieciom - przez administrację przedszkola - bezpieczeństwa, które może być osiągnięte nie przez udostępnienie dzieciom jakichkolwiek przyrządów lub urządzeń, byleby tylko były wyprodukowane przez specjalistyczne przedsiębiorstwo lub zakład, lecz przez udostępnienie przyrządów lub urządzeń odpowiadających, przy posługiwaniu się nimi, wymaganiom bezpieczeństwa, bez względu na to, przez kogo zostały one wyprodukowane.Z tych względów wywody i zarzuty rewizji dotyczące zarówno pochodzenia przepletni, jak i organizacji korzystania z niej przez dzieci nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem w świetle opinii biegłego przepletnia nie odpowiadała wymaganiom bezpieczeństwa, jeśli chodzi o korzystanie z niej przez dzieci w przedszkolu. Strona pozwana zresztą przyznaje tę okoliczność. Zarzut więc naruszenia art. 417 k.c. okazał się nieuzasadniony.Bezpodstawne są również zarzuty rewizji dotyczące zasądzonej kwoty. Sąd Wojewódzki szczegółowo uzasadnił wysokość zarówno zasądzonego powodowi zadośćuczynienia, jak i odszkodowania za szkody majątkowe. Wysokość ta nie budzi żadnych wątpliwości ani co do zadośćuczynienia, ani co do pozostałych pozycji i znajduje pełne uzasadnienie w zebranym w sprawie materiale.Z tych wszystkich przyczyn i na podstawie art. 387 k.p.c. Sąd Najwyższy rewizję oddalił.