II CR 633/54

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Miejskiego Zarządu Budynków Mieszkalnych przeciwko Halinie K. o czynsz, po rozpoznaniu rewizji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego dla m. Łodzi z dnia 18 lutego 1954 r., zaskarżony wyrok uchylił i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu dla m. Łodzi.Uzasadnienie faktyczneMiejski Zarząd Budynków Mieszkalnych wystąpił przeciwko Halinie K. o zapłatę zaległego czynszu za lokal mieszkalny i o eksmisję.Sąd Wojewódzki stwierdziwszy, że przydział kwaterunkowy opiewa na imię Edmunda K., męża pozwanej, wyrokiem z dnia 18 lutego 1954 r. oddalił powództwo, uznając, że pozwana nie ma w niniejszym procesie legitymacji biernej.W rewizji strona powodowa domaga się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania zarzucając naruszenie art. 20 § 1 kod. rodz. w związku z art. 8 § 1 k.z. Zarzut jest słuszny.Zobowiązania wynikające z zawartej przez jednego z małżonków umowy najmu lokalu mieszkalnego, przeznaczonego na zamieszkanie małżonków, są zobowiązaniami zaciągniętymi przez jednego z małżonków w zwykłych sprawach rodziny. Odnosi się to również do stosunków najmu wynikających z przydziału mieszkania (art. 11 ust. 2 dekretu z dnia 21 grudnia 1945 r. o publicznej gospodarce lokalami). Za takie zobowiązania z mocy art. 20 § 1 kod. rodz. odpowiadają oboje małżonkowie solidarnie.Z istoty solidarności (art. 8 k.z.) wynika, że wierzyciel według swego wyboru może dochodzić zapłaty długu solidarnego od wszystkich dłużników łącznie bądź od każdego z osobna. Jeżeli strona powodowa w niniejszej sprawie wytoczyła powództwo o cały dług tylko przeciwko Halinie K., to działała w ramach przysługujących jej uprawnień materialnych i o braku legitymacji biernej pozwanej nie może być mowy.Ponieważ rozstrzygnięcie sprawy wymaga poczynienia ustaleń faktycznych, a przede wszystkim uzyskania jako przesłanki wyrokowania orzeczenia władzy czynszowej co do wysokości należnego od małżonków K. czynszu, konieczne jest uchylenie zaskarżonego wyroku.