II CSP 1/11

Izba Cywilna2011-05-26

Skład orzekający: Henryk Pietrzkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym, wniesiona osobiście przez stronę, wymaga przymusu adwokacko-radcowskiego?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym, uregulowana w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r., podlega przymusowi adwokacko-radcowskiego. Skarga wniesiona osobiście przez stronę, bez zachowania tego wymogu, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
D. P. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie o uznanie zdarzenia za wypadek przy pracy. Skarga została wniesiona osobiście przez skarżącego. Do skargi dołączono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę D. P. na przewlekłość postępowania i przekazał jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata do rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CSP 1/11 POSTANOWIENIE Dnia 26 maja 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 maja 2011 r. skargi D. P. na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie II PK 70/09 z powództwa D. P. przeciwko Centrum Kształcenia Ustawicznego i Praktycznego w Z. o uznanie zdarzenia za wypadek przy pracy, 1. odrzuca skargę, 2. wniosek D. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przez sąd przekazuje do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Z. 2 Uzasadnienie Do skargi na przewlekłość postępowania uregulowanej w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, dalej: „ustawa z 17 czerwca 2004 r.” (Dz. U. Nr 179, poz. 1843), rozpoznawanej przez Sąd Najwyższy, stosuje się przymus adwokacko-radcowski (uchwała siedmiu sędziów SN, mająca moc zasady prawnej z 17 listopada 2004 r., III SPP 42/04, OSNP 2005, nr 5, poz. 71). Skargę wniesioną osobiście przez D. P. należało więc, jako niedopuszczalną, odrzucić (art. 871 § 1 zd. 2 k.p.c. i art. 9 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 370 k.p.c.). Zawarty w skardze wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przez sąd należało, na podstawie art. 117 § 6 k.p.c., przekazać Sądowi Rejonowemu, który po zbadaniu akt sprawy objętej twierdzeniem skarżącego, że wystąpiła przewlekłość postępowania, oceni zasadność tego wniosku.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 871 § 1art. 9 ust. 2art. 3941 § 3art. 39821art. 370 KPCart. 117 § 6 KPC§ 1§ 3§ 6

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy