II CZ 11/15

PostanowienieIzba Cywilna2015-05-27

Skład orzekający: Anna Owczarek, Wojciech Katner, Marian Kocon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, wniesione przez stronę osobiście po doręczeniu postanowienia o odrzuceniu zażalenia z powodu braku zdolności postulacyjnej, może być skuteczne, jeśli zostało uzupełnione przez pełnomocnika po upływie terminu do jego wniesienia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie, uznając je za spóźnione. Termin do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania wynosi tydzień od doręczenia i upłynął przed wniesieniem pisma. Ustanowienie pełnomocnika z wyboru w toku postępowania międzyinstancyjnego nie otwiera ponownie terminu do złożenia środka zaskarżenia, a zastępstwo przez adwokata lub radcę prawnego jest obowiązkowe przed Sądem Najwyższym.
Stan faktyczny
Sąd Okręgowy odrzucił skargę o wznowienie postępowania. Skarżący wniósł zażalenie osobiście. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie z powodu braku zdolności postulacyjnej. Skarżący wniósł kolejne pismo, które uznał za zażalenie, uzupełnione przez pełnomocnika z wyboru. Sąd Najwyższy odrzucił to zażalenie jako spóźnione.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie jako spóźnione.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CZ 11/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSN Marian Kocon w sprawie ze skargi S. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 4 marca 2009 r., sygn. akt IV Ca [X.] wydanego w sprawie z powództwa M. M., J. M. i A. M. obecnie X. przeciwko S. J. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 maja 2015 r., zażalenia pozwanego (skarżącego) S. J. na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 10 października 2014 r., sygn. akt IV Ca […], odrzuca zażalenie. 2 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 października 2014 r. Sąd Okręgowy w P. odrzucił skargę S. J. o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt IV Ca [X.], zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 4 marca 2009 r. Sąd uznał, że skarga nie została oparta na ustawowych podstawach, gdyż wskazane przez skarżącego okoliczności, dotyczące rzekomego wydania orzeczenia na podstawie sfałszowanych dokumentów, nie odpowiadają ustawowym przesłankom wznowienia postępowania. Na powyższe postanowienie, doręczone w dniu 20 października 2014 r., skarżący, działając osobiście, wniósł zażalenie do Sądu Najwyższego. Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 3 listopada 2014 r. odrzucił zażalenie w braku zdolności postulacyjnej skarżącego. Odpis powyższego postanowienia doręczony został skarżącemu w dniu 15 listopada 2014 r. W dniu 20 listopada 2014 r. nadana została w Urzędzie Pocztowym przesyłka pocztowa zawierająca pismo, poza pojedyńczym odręcznie skreślonym akapitem, skreśleniem daty „24.10.2014 r.” i zastąpieniem jej dopisaną datą „20 listopada 2014 r.”, tożsame treściowo z zażaleniem wniesionym uprzednio. W szczególności wskazano, że zawiera ono zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 10 października 2014 r., doręczone w dniu 20 października 2014 r., które skarżący „uzupełnia podpisem adwokata, zgodnie z postanowieniem Sądu Okręgowego w P. z dnia 3 listopada 2014 r., otrzymanym w dniu 15 listopada 2014 r.”. W nagłówku pisma podano, że skarżący reprezentowany jest przez pełnomocnika z wyboru adwokat M. D. S., a jej podpis i pieczątka Kancelarii zostały umieszczone na piśmie. W toku postępowania międzyinstancyjnego, wobec wątpliwości co do treści i procesowego znaczenia wskazanego pisma pełnomocnik została wezwana do uzupełnienia jego braków. Pełnomocnik pismem z dnia 11 lutego 2015 r., oznaczonym jako „uzupełnienie braków formalnych” oświadczyła, że potwierdza iż jest autorką zażalenia, a dokument pełnomocnictwa dotyczy umocowania do wniesienia zażalenia. 3 Sąd Najwyższy zważył: Z treści przedstawionego zażalenia jednoznacznie wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 10 października 2014 r., którym odrzucono skargę S. J. o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 3941 § 3 w zw. z art. 394 § 2 k.p.c. termin do wniesienia zażalenia jest tygodniowy i liczy się od doręczenia postanowienia. Już tylko z tych względów, pomijając kwestie nie uzupełnienia w części braków formalnych zażalenia stwierdzić należy, że zażalenie jako spóźnione podlega odrzuceniu. Termin jego wniesienia upłynął bowiem w dniu 27 października 2014 r. W myśl art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów albo radców prawnych. Ustanowiony w tym przepisie przymus adwokacko-radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, w tym wywołanego wniesieniem zażalenia (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2013 r., I CZ 19/13; z dnia 25 lipca 2013 r., II CZ 46/13 i z dnia 7 maja 2014 r., II CZ 19/14 – nie publ.). Wymaganie powyższe nie pozbawia skuteczności doręczenia orzeczenia, dokonanego osobiście stronie pozbawionej zdolności postulacyjnej, a ustanowienie w toku postępowania międzyinstancyjnego pełnomocnika z wyboru nie otwiera ponownie terminu do złożenia środka zaskarżenia. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. odrzucił zażalenie. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3941 § 3art. 394 § 2 KPCart. 871 § 1 KPCart. 3986 § 3art. 3941 § 3 KPC§ 3§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy