II CZ 114/60

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Leona K. przeciwko Sabinie M. o 17.000 zł, po rozpoznaniu zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Wojewódzkiego dla m. Łodzi z dnia 9 czerwca 1960 r., uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Wojewódzkiemu dla m. Łodzi w Łodzi do rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneZaskarżonym postanowieniem Sąd Wojewódzki odrzucił sprzeciw pozwanej od wyroku zaocznego z dnia 12 kwietnia 1960 r. wydanego przez ten Sąd. Odrzucenie nastąpiło z tego powodu, że sprzeciw wbrew przepisowi art. 349 § 2 k.p.c. nie zawierał zarzutów oraz faktów i dowodów na ich uzasadnienie.Pozwana w zażaleniu na to postanowienie wyjaśnia, że nie mogła uczynić zadość przepisowi art. 349 § 2 k.p.c., skoro doręczony jej wyrok nie zawierał żadnego uzasadnienia.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Z akt sprawy wynika, że Sąd Wojewódzki wyroku zaocznego, o którym wyżej mowa, nie zaopatrzył wbrew przepisowi art. 354 § 1 k.p.c. i § 76 (1) regulaminu (rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 września 1953 r. Regulamin czynności sądów wojewódzkich i powiatowych w sprawach cywilnych i karnych - Dz. U. z 1953 r. Nr 44, poz. 216) w uzasadnienie. Przepis § 2 art. 349 k.p.c. nakładający na stronę pozwaną obowiązek przytoczenia w sprzeciwie zarzutów przeciwko żądaniu pozwu oraz faktów i dowodów na ich uzasadnienie, ma w swym założeniu na myśli sytuację prawidłową, tj. doręczenie wyroku zaocznego z uzasadnieniem. Wprawdzie to uzasadnienie stosownie do art. 354 § 1 k.p.c. i § 76 (1) regulaminu może mieć formę skróconą. Sąd bowiem może zaniechać uzasadnienia podstawy faktycznej, jeżeli przyjął za prawdziwe okoliczności faktyczne podane w pozwie - niemniej wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa jest zawsze konieczne. Ponieważ stronie pozwanej służy od wyroku zaocznego tylko sprzeciw, a nie służy rewizja, pozwana strona, jeżeli nie kwestionuje prawidłowości twierdzeń pozwu, lecz tylko wysnute z nich wnioski prawne, może to uczynić jedynie w drodze sprzeciwu. Brak uzasadnienia w wyroku podstawy prawnej rozstrzygnięcia uniemożliwia, a w każdym razie utrudnia stronie pozwanej wykonanie obowiązku z art. 349 § 2 k.p.c. i dlatego stosowanie w tej sytuacji rygoru odrzucenia sprzeciwu, nie zawierającego konkretach zarzutów, nie jest usprawiedliwione.W tym stanie zaskarżone postanowienie ulega uchyleniu w celu doręczenia sprzeciwu powodowi, wyznaczenia rozprawy i ponownego rozpoznania sprawy, stosownie do przepisu art. 350 i 352 k.p.c.