III ARN 11/82
PostanowienieIzba Cywilna1983-12-04
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Naczelny Sąd Administracyjny był właściwy do rozpoznania sprawy o rozwiązanie stosunku pracy nawiązanego na podstawie mianowania, jeśli przepis szczególny nie stanowi inaczej?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny nie był właściwy do rozpoznania sprawy o rozwiązanie stosunku pracy nawiązanego na podstawie mianowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Postępowanie przed niewłaściwym sądem nie może być uznane za postępowanie odwoławcze będące w toku w chwili wejścia w życie ustawy o pracownikach urzędów państwowych.Stan faktyczny
Prokurator Generalny PRL wniósł rewizję nadzwyczajną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) w Warszawie, który rozpoznał skargę na decyzję o rozwiązaniu stosunku pracy. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę w oparciu o uchwałę połączonych izb, która stwierdziła brak właściwości NSA do rozpoznania tej skargi. W konsekwencji Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok NSA i odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego i odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu (...) ze skargi (...) na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł (...) w przedmiocie rozwiązania stosunku pracy na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 1982 r. II SA 743/82uchyla zaskarżony wyrok i skargę odrzuca.Uzasadnienie faktyczneW świetle wiążącej skład Sądu Najwyższego rozpoznającego sprawę niniejszą uchwały połączonych Izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 1983 r. III AZP 11/82 brak jest podstaw do przyjęcia, iż Naczelny Sąd Administracyjny właściwy był do rozpoznania tej skargi.W uchwale wyrażony bowiem został pogląd, że "przepis art. 196 par. 2 pkt 19 Kodeksu postępowania administracyjnego nie uzasadnia właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozpatrywania spraw o rozwiązanie stosunku pracy nawiązanego na podstawie mianowania; natomiast Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpatrywania tego rodzaju spraw, jeżeli przepis szczególny tak stanowi".Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, niewłaściwym do rozpoznawania sprawy, nie może bowiem być uznane za postępowanie odwoławcze będące w toku, w chwili wejścia w życie ustawy z dnia 14 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. Nr 31 poz. 214/. Charakteru tego nie ma również postępowanie przed Sądem Najwyższym wszczętego na skutek rewizji nadzwyczajnej od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Powiązane orzeczenia
- III ARN 15/82 1983-12-04Czy Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpatrywania spraw o rozwiązanie stosunku pracy nawiązanego na podstawie mianowania, jeśli przepis szczególny tak nie stanowi?
- III PRN 1/85 1985-06-02Czy Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpatrywania skarg pracowników mianowanych od decyzji rozwiązujących stosunek służbowy, jeśli brak jest przepisu szczególnego przekazującego tę kategorię spraw do jego j…
- III ARN 7/83 1983-05-31Czy Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania spraw o rozwiązanie stosunku pracy nawiązanego na podstawie mianowania na podstawie art. 196 par. 2 pkt 19 k.p.a.?
- III AZP 11/82 1983-01-03Czy przepis art. 196 § 2 pkt 19 k.p.a. uzasadnia właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozpatrywania spraw o rozwiązanie stosunku pracy nawiązanego na podstawie mianowania?
- III KKO 6/97 1997-09-24Czy Naczelny Sąd Administracyjny może być uznany za organ administracji państwowej w rozumieniu przepisów o sporze o właściwość między organami administracji państwowej a sądami?
Powołane przepisy
art. 196
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026.