III ARN 14/85

WyrokIzba Cywilna1985-10-23

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie przydziału mieszkania funkcyjnego, które było bezprzedmiotowe z uwagi na brak statusu najemcy, wyłącza możliwość wydania decyzji nakazującej opróżnienie tego mieszkania przez osobę zajmującą je bez tytułu prawnego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że cofnięcie przydziału mieszkania funkcyjnego może być bezprzedmiotowe, jeśli osoba zajmująca je nie posiadała statusu najemcy. Jednakże, brak statusu najemcy nie wyłącza możliwości wydania decyzji nakazującej opróżnienie mieszkania funkcyjnego przez osobę zajmującą je bez tytułu prawnego, na podstawie przepisów Prawa lokalowego dotyczących mieszkań funkcyjnych.
Stan faktyczny
Skarżąca zajmowała mieszkanie funkcyjne, ale nie uzyskała statusu najemcy. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził nieważność decyzji o cofnięciu przydziału jako bezprzedmiotowej, a także uznał, że brak było podstaw do wydania decyzji nakazującej opróżnienie mieszkania. Prokurator Generalny wniósł rewizję nadzwyczajną, kwestionując drugą część rozstrzygnięcia NSA.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji o cofnięciu przydziału i nakazaniu opróżnienia mieszkania oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję ostateczną Wojewody (...) oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Zakładu Rolnego (...) w przedmiocie cofnięcia skarżącej przydziału i nakazania opróżnienia mieszkania funkcyjnego na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 21 listopada 1984 r. SA/Gd 875/84uchyla zaskarżony wyrok w zakresie dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody (...) oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Kombinatu Rolnego (...) i przekazuje skargę NSA OZ w Gdańsku do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneNie nasuwa zastrzeżeń pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skarżąca nie uzyskała przymiotu najemcy przedmiotowego mieszkania funkcyjnego.W tym przypadku, z uwagi na charakter mieszkań funkcyjnych nie mógł wejść w grę przepis art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe (Dz. U. z 1983 nr 11 poz. 55/, ani też nie mogło dojść do wstąpienia przez nią w stosunek najmu na mocy art. 691 k.c. z chwilą śmierci męża - najemcy. Nie zwalcza więc Prokurator Generalny wniosku Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skoro skarżąca nie była - na podstawie decyzji o przydziale - najemcą zajmowanego mieszkania, to cofnięcie jej przydziału było bezprzedmiotowe, i jako takie - nieważne /art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a./.Za daleko jednak poszedł Naczelny Sąd Administracyjny przyjmując, że brak było podstawy prawnej również do wydania przez Dyrektora Zakładu Rolnego decyzji w przedmiocie nakazania skarżącej opróżnienia mieszkania funkcyjnego, zajmowanego bez tytułu prawnego.Uszło uwagi tego Sądu, że podstawą prawną tej części decyzji stanowił art. 59 ust. 1 i 2 prawa lokalowego. Stanowi on przecież, że w sprawach mieszkań funkcyjnych wydaje decyzje kierownik zakładu pracy w którego dyspozycji pozostaje mieszkanie, a odwołania rozpatrują organy nadrzędne nad zakładami pracy. Brzmienie powołanego przepisu zatem wskazuje, że kierownik zakładu pracy jest organem wyłącznie właściwym do wydawania decyzji zarówno w sprawach przydziału oraz cofania przydziałów mieszkań funkcyjnych, jak i w przedmiocie nakazania opróżnienia takich mieszkań przez osoby zajmujące je po odpadnięciu pochodnego tytułu prawnego.Trafnie zatem Prokurator Generalny podnosi, że z obrazą powołanych na wstępie przepisów prawa odesłał Naczelny Sąd Administracyjny strony ze sprawą o opróżnienie przedmiotowego mieszkania funkcyjnego do sądu powszechnego.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 9 ust. 3art. 691 KCart. 156 § 1 pkt 2 KPart. 59 ust. 1§ 1 pkt 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026.