III ARN 26/92

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wpisu na listę radców prawnych na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 1991 r. II SA 426/91uchyla zaskarżony wyrok i skargę oddala.Uzasadnienie faktyczneW uchwale z dnia 25 marca 1992 r. sprawie W 2/92 opublikowanej w Dz. U. z 1992 r. Nr 36, poz. 159 i OTK 1992 cz. I poz. 21 Trybunał Konstytucyjny dokonał powszechnie obowiązującej wykładni art. 23 ust. 1, art. 26 i art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 145 z późn. zm.) w ten sposób, iż niedopuszczalne jest wpisanie na listę radców prawnych osoby wykonującej zawód sędziego lub prokuratora.Wprawdzie uchwała zapadła już po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zaskarżonego wyroku ale wobec tego, iż zawarta w niej wykładnia ma moc powszechnie obowiązującą (art. 13 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym - t.j. Dz. U. z 1991 r. Nr 109, poz. 470) Sąd Najwyższy orzekający już po podjęciu uchwały, uznał, że sens nadany przez Trybunał Konstytucyjny art. 23 ust. 1, art. 26 i art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy o radcach prawnych czyni wniesioną rewizję nadzwyczajną zasadną albowiem w myśl wykładni brak jest podstaw do pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku o wpisanie na listę radców prawnych prokuratora.