III ARN 4/84

WyrokIzba Cywilna1984-02-05

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku rozwiązania stosunku pracy pracownika, który nie opuścił mieszkania służbowego, właściwą drogą dochodzenia roszczeń przez zakład pracy jest postępowanie administracyjne?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok, wskazując na brak wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, czy zakład pracy prawidłowo postąpił, wybierając drogę postępowania administracyjnego do dochodzenia roszczeń przeciwko pracownikowi, który nie opuścił mieszkania służbowego po rozwiązaniu stosunku pracy. Niewłaściwe cofnięcie przydziału mieszkania służbowego i brak wszczęcia postępowania administracyjnego mogły wpływać na zasadność dalszych działań.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego. Pracownik, Stanisław C., nie opuścił mieszkania służbowego po rozwiązaniu stosunku pracy z jego żoną, Zofią C. Zakład pracy nie cofnął przydziału mieszkania służbowego na piśmie, ani nie wszczął postępowania administracyjnego w celu opróżnienia lokalu. Sąd Najwyższy uchylił wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z powodu niewyjaśnienia tych okoliczności.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Hodowli Buraka Pastewnego (...) w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 29 czerwca 1983 r. SA/Kr 469/83uchyla zaskarżony wyrok.Uzasadnienie faktyczneW tym czasie obowiązywały przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 marca 1959 r. w sprawie warunków przydziału i opuszczania mieszkań służbowych, właściwości organów w tych sprawach i trybu postępowania (Dz. U. Nr 24 poz. 152/.Stosownie do par. 4 tegoż rozporządzenia w przypadku rozwiązania stosunku pracy zakład pracy winien był cofnąć przydział mieszkania służbowego, a pracownik oraz osoby wspólnie z nim zamieszkałe - opuścić to mieszkanie w terminie wskazanym w piśmie wzywającym do opróżnienia mieszkania, nie krótszym niż jeden miesiąc.Cofnięcia przydziału wydanego Zofii C., która to czynność winna być dokonana na piśmie /par. 10 cytowanego rozporządzenia/, nie dokonano. Nie zostało też wszczęte postępowanie administracyjne zmierzające do opróżnienia mieszkania przez Stanisława C., któremu nie przysługiwało prawo do lokalu zamiennego. Pozostawał on wówczas /do 1973 r./ w związku małżeńskim z Zofią C. i nie korzystał ze szczególnej ochrony, o jakiej mowa w par. 7 ust. 2 rozporządzenia 1959 r.Przyczyna tego stanu rzeczy nie została dotychczas wyjaśniona.Bez wyjaśnienia przytoczonych wyżej okoliczności faktycznych nie jest możliwe rozstrzygnięcie nie tylko o zasadności skargi Stanisława C., ale przede wszystkim o zasadności wyboru przez Przedsiębiorstwo drogi postępowania administracyjnego jako właściwej dla dochodzenia swych roszczeń przeciwko Stanisławowi C.

Powiązane orzeczenia

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026.