III CO 1213/25

PostanowienieIzba Cywilna2025-10-22

Skład orzekający: Marta Romańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona postępowania ma uprawnienie do złożenia wniosku do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, gdy nie jest możliwe ustalenie właściwości miejscowej na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie jest właściwy do rozpoznawania wniosków o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, składanych bezpośrednio przez strony postępowania. Zgodnie z art. 45 § 2 k.p.c., taki wniosek może być złożony jedynie przez sąd powszechny, do którego wpłynął pozew. Strona nie posiada legitymacji do samodzielnego występowania z takim wnioskiem.
Stan faktyczny
Powódka, mieszkająca w Danii, wystąpiła z pozwem o rozwód przeciwko pozwanemu mieszkającemu w Wielkiej Brytanii. Ze względu na zagraniczne miejsca zamieszkania stron, powódka nie była w stanie samodzielnie określić sądu właściwego miejscowo do rozpoznania sprawy na podstawie art. 41 k.p.c. W związku z tym, powódka bezpośrednio do Sądu Najwyższego złożyła wniosek o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił wniosek o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

Pełny tekst orzeczenia

III CO 1213/25 POSTANOWIENIE 22 października 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marta Romańska na posiedzeniu niejawnym 22 października 2025 r. w Warszawie w sprawie z wniosku S. B. z udziałem M. B. o rozwód, na skutek wystąpienia przez wnioskodawczynię z wnioskiem z 2 października 2025 r. o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, odrzuca wniosek. [dr] UZASADNIENIE Powódka S. B., reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika procesowego, wystąpiła bezpośrednio do Sądu Najwyższego z wnioskiem o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy z jej powództwa przeciwko M.B. o rozwód. W uzasadnieniu podała, że jakkolwiek zawarła z pozwanym związek małżeński w Polsce, to od pewnego czasu ona mieszka w Danii, a pozwany w Wielkiej Brytanii, co oznacza, że nie jest możliwe określenie sądu właściwego miejscowo do rozpoznania przedmiotowej sprawy na podstawie art. 41 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: III CO 1213/25 2 Art. 45 § 1 k.p.c. stanowi, że jeżeli na podstawie przepisów kodeksu nie można w świetle okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej, Sąd Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo. W świetle § 2 tego przepisu, z wnioskiem o oznaczenie sądu, przed który należy wytoczyć powództwo, występuje do Sądu Najwyższego sąd powszechny, do którego wpłynął pozew. Strona nie ma zatem uprawnienia do złożenia takiego wniosku, co oznacza, że podlega on odrzuceniu jako niedopuszczalny. [dr] [r.g.]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 41 KPCArt. 45 § 1 KPC§ 1§ 2

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 29.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności. · PDF źródłowy