III CO 436/23

Izba Cywilna2023-08-09

Skład orzekający: Dariusz Dończyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien oznaczyć sąd właściwy do rozpoznania sprawy o rozwód, jeśli sprawa została już przekazana do innego sądu po stwierdzeniu niewłaściwości przez sąd, do którego została wniesiona?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie może oznaczyć sądu właściwego do rozpoznania sprawy na podstawie art. 45 § 1 k.p.c., jeżeli sprawa została już przekazana do innego sądu po stwierdzeniu swej niewłaściwości przez sąd, do którego została wniesiona. W takiej sytuacji właściwość sądu została już przesądzona prawomocnym postanowieniem o przekazaniu sprawy.
Stan faktyczny
Powództwo o rozwód zostało pierwotnie wniesione do Sądu Okręgowego w Zielonej Górze, który stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Poznaniu. Sąd Okręgowy w Poznaniu zwrócił się następnie do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego. Sąd Najwyższy odmówił oznaczenia sądu, uznając, że właściwość została już ustalona.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

Pełny tekst orzeczenia

III CO 436/23 POSTANOWIENIE 9 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Dończyk na posiedzeniu niejawnym 9 sierpnia 2023 r. w Warszawie, w sprawie z powództwa J. L. przeciwko W. L. o rozwód, na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowieniem z 30 maja 2023 r., I C 245/23, o oznaczenie sądu właściwego, odmawia oznaczenia sądu. UZASADNIENIE Postanowieniem z 30 maja 2023 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu zwrócił się do Sądu Najwyższego na podstawie art. 45 k.p.c. celem oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 45 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli w myśl przepisów kodeksu postępowania cywilnego nie można w świetle okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej. Sytuacja taka w sprawie nie zachodzi. Nie można bowiem stosować art. 45 § 1 k.p.c., jeżeli sprawa została już przekazana do innego sądu po stwierdzeniu swej niewłaściwości przez sąd, do którego została wniesiona. Jak wynika z akt sprawy, pozew wpłynął do Sądu Okręgowego w Zielonej Górze, który postanowieniem z 31 października 2022 r. w sprawie z powództwa J. L. przeciwko W. L. o rozwód III CO 436/23 2 stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Poznaniu jako właściwemu miejscowo i rzeczowo do jej rozpoznania. Zgodnie z art. 200 § 14 k.p.c. przekazanie sprawy może nastąpić jedynie do sądu właściwego. Skoro postanowienie o przekazaniu sprawy nie zostało zaskarżone i uprawomocniło się, zostało jednocześnie przesądzone, że właściwym do rozpoznania sprawy jest Sąd Okręgowy w Poznaniu, gdyż jest on związany postanowieniem sądu przekazującego (art. 200 § 2 k.p.c.). Brak było więc podstaw, aby na podstawie art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy oznaczył sąd, przed należy wytoczyć powództwo (zob. min. Postanowienia Sądu Najwyższego z 11 lipca 2002 r., IV CO 8/02, niepubl. oraz z 24 czerwca 2020 r., IV CO 54/20, niepubl.). Z tych względów orzeczono, jak w sentencji. [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 45 KPCart. 45 § 1 KPCart. 200 § 14 KPCart. 200 § 2 KPC§ 1§ 14§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy