III CRN 101/74

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 13 maja 1974 r. sprawy z powództwa Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej "O." przeciwko Bogusławowi J. o eksmisję na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Sądu Powiatowego dla m.st. Warszawy z dnia 22 grudnia 1972 r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Powiatowemu dla m.st. Warszawy do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneWyrokiem z dnia 22 grudnia 1972 r. Sąd Powiatowy orzekł eksmisję pozwanego wraz z osobami prawa jego reprezentującymi z lokalu Nr 2 przy ul. S. 11b w W., powołując się na to, że pozwany zalega z płaceniem czynszu. Prawomocnymi wyrokami zasądzono od niego należności czynszowe, mimo to jednak zadłużenie nie jest regulowane. W tym stanie żądanie eksmisji jest uzasadnione w świetle przepisu art. 16 prawa lokalowego.Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się.W dniu 19 marca 1974 r. wpłynęła rewizja nadzwyczajna Ministra Sprawiedliwości, wniesiona na skutek podania pozwanego, zarzucająca temu wyrokowi rażące naruszenie prawa lokalowego oraz naruszenie interesu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i domagająca się jego uchylenia i oddalenia powództwa.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Pozwany jest członkiem powodowej Spółdzielni. Wobec tego podstawy eksmisji, nie mogą stanowić same przez się takie fakty, jak niepłacenie przez członka należnych od niego świadczeń, używanie lokalu niezgodnie z przeznaczeniem, naruszanie zasad współżycia społecznego, tj. te okoliczności, które uzasadniają żądanie eksmisji najemcy (art. 16 prawa lokalowego). Jeżeli dążenie Spółdzielni do zmiany postępowania członka okazałyby się bezskuteczne, mogłaby ona wykluczyć opornego członka.Powodowa Spółdzielnia nie powoływała się na to, że j nastąpiło wykluczenie pozwanego ze Spółdzielni, lub by w inny sposób nastąpiło wygaśnięcie jego spółdzielczego prawa do lokalu. Sąd Powiatowy zatem nie mógł orzec eksmisji, powołując jego podstawę rozstrzygnięcia art. 16 prawa lokalowego.Niewyjaśnienie kwestii wykluczenia pozwanego ze Spółdzielni uzasadnia jednak nie oddalenie powództwa lecz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w oparciu art. 422 § 2 k.p.k., gdyż dopiero po ustaleniu, że wykluczenie dotychczas nie nastąpiło, należałoby powództwo oddalić.Upływ terminu z art. 421 § 2 k.p.c. nie mógł stanąć na przeszkodzie uwzględnieniu rewizji nadzwyczajnej, gdyż zaskarżone orzeczenie nie tylko narusza rażąco prawo, ale również narusza interes Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, związany z prawidłowym stosowaniem prawa obowiązującego w stosunkach spółdzielczych, zwłaszcza że chodzi o eksmisję osoby dotkniętej schorzeniem psychicznym (schizofrenią).