III CSK 224/20
WyrokIzba Cywilna2021-09-16
Skład orzekający: Kamil Zaradkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna spełnia wymogi formalne dotyczące uzasadnienia istnienia istotnego zagadnienia prawnego, aby Sąd Najwyższy przyjął ją do rozpoznania?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeśli skarżący nie spełnił wymogu należytego umotywowania istnienia w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Uzasadnienie to nie może być lakoniczne i sprowadzać się jedynie do wskazania tezy oraz zarzutu błędnego wyroku sądu drugiej instancji.Stan faktyczny
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który oddalił jego powództwo o odszkodowanie i zasądził od niego koszty postępowania. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego dotyczących stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego oraz przepisów postępowania. Wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na występowanie istotnego zagadnienia prawnego.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciążył powoda kosztami postępowania kasacyjnego.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III CSK 224/20 POSTANOWIENIE Dnia 16 września 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz w sprawie z powództwa K. w K. przeciwko Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa w W., Skarbowi Państwa - Ministrowi Finansów i Prezydentowi Miasta K. o odszkodowanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 września 2021 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 28 października 2019 r., sygn. akt I ACa [...], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) nie obciąża powoda K. w K. kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w [...] wyrokiem z 28 października 2019 r., po rozpoznaniu sprawy z powództwa K. w K. przeciwko Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa - Terenowy Oddział w O., Skarbowi Państwa - Ministrowi Finansów i Prezydentowi Miasta K. o odszkodowanie, na skutek apelacji Pozwanego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa - Terenowy Oddział w O., od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 października 2017 r. sygn. akt I C [...] i zażaleń Pozwanego Skarbu Państwa - Ministra Finansów i Prezydenta Miasta K.: na pkt II powyższego wyroku oraz postanowień zawartych w wyroku uzupełniającym wydanym przez Sąd
2 Okręgowy w K. w dniu 8 grudnia 2017 r. zmienił zaskarżone wyroki: główny i uzupełniający w ten sposób, że nadał im jedną treść tj. oddalił powództwo i zasądził od strony powodowej na rzecz Pozwanych tj. Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa - Terenowy Oddział w O. kwotę 14.417 zł (czternaście tysięcy czterysta siedemnaście złotych) oraz Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej reprezentującej Pozwany Skarb Państwa - Ministra Finansów i Prezydenta Miasta K. kwotę 14.400 zł (czternaście tysięcy czterysta złotych), tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd Apelacyjny umorzył postępowania zażaleniowe oraz zasądził od strony powodowej na rzecz Pozwanych tj. Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa - Terenowy Oddział w O. kwotę 125.000 zł (sto dwadzieścia pięć tysięcy złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego oraz Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej reprezentującej Pozwany Skarb Państwa - Ministra Finansów i Prezydenta Miasta K. kwotę 43.750 zł (czterdzieści trzy tysiące siedemset pięćdziesiąt złotych) tytułem kosztów postępowań odwoławczych. Od powyższego orzeczenia skargę kasacyjną złożył Powód zaskarżając orzeczenie w całości, zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, jak i niewłaściwe jego zastosowanie, tj. naruszenie art. 61 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 63 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 2 (przed zmianą w ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. - Dz.U. z 2011 r. Nr 18, poz. 89) ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w RP (Dz.U. z 1989 r. Nr 29, poz. 154 z późn. zm.; dalej: u.s.p.k.k.), naruszenie art. 4 ust. 2 Konkordatu między Stolicą Apostolską i Rzeczpospolitą Polską podpisanego w Warszawie 28 lipca 1993 r. (Dz. U. z 1998 r., Nr 51, poz. 318) w zw. z art. 8 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 72 ust. 1 u.s.p.k.k., naruszenie art. 2 u.s.p.k.k. w zw. z art 35 k.c. w zw. z kan. 1501 oraz kan. 496 Kodeksu prawa kanonicznego z 1917 r. (aktualnie kan. 123 oraz kan. 610 § 2 Kodeksu prawa kanonicznego z 1983 r.) oraz na podstawie art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c., naruszenie przepisu art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu sądowi w innym składzie, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i rozstrzygnięcie sprawy co do istoty, stosownie do art. 398 k.p.c., to jest oddalenie apelacji pozwanego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa wniesionej od wyroku
3 Sądu Okręgowego w K. z 27 października 2017 r. i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego. Wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wobec występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie i zasądzenie od Pozwanych na rzecz Powoda kosztów postępowania związanych z wniesieniem skargi, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego przed Sądem Najwyższym według norm przepisanych od Powoda na rzecz Pozwanego. W imieniu Pozwanego Skarbu Państwa reprezentowanego przez Ministra Finansów oraz Prezydenta Miasta K. - Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej wniosła o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a w razie nieuwzględnienia powyższego o oddalenie skargi kasacyjnej i w każdym z powyższych przypadków wnosząc o zasądzenie od skarżącego Powoda na rzecz Pozwanego Skarbu Państwa kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna do Sądu Najwyższego służy nie tylko interesowi strony, lecz także stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia w interesie publicznym, którego celem jest wyjaśnienie istotnego zagadnienia prawnego, dokonanie wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usunięcie z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. W konsekwencji, uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powinien przedstawić argumentację jurydyczną pozwalającą przyjąć, że w sprawie rzeczywiście występuje przywołana w nim przesłanka. W odniesieniu do przesłanki z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga to, by przedstawione zagadnienie prawne było istotne, co wyraża się w jego znaczeniu dla rozwoju prawa lub precedensowym charakterze. Zagadnienie to musi
4 pozostawać w związku z danym sporem wyrażającym się w tym, że udzielenie na nie odpowiedzi przez Sąd Najwyższy rozpoznający sprawę merytorycznie - co wymaga podniesienia w ramach podstaw skargi odpowiedniego zarzutu pozwalającego na odniesienie się do sformułowanego zagadnienia prawnego - będzie mieć wpływ na sposób jej rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie Skarżący nie spełnił wymagania należytego umotywowania istnienia w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Nie może ono być bowiem lakoniczne i sprowadzające się w istocie do wskazania tezy oraz zarzutu błędnego wyroku Sądu drugiej instancji. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.), rozstrzygając o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c. jw
Powiązane orzeczenia
- III CSK 61/19 2019-11-22Czy Sąd Najwyższy jest związany swoim postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, które zostało podpisane wraz z uzasadnieniem?
- I CSK 908/23 2023-07-04Czy Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania wniosku o uchylenie postanowienia sądu drugiej instancji w sytuacji, gdy wniosek ten dotyczy kwestii proceduralnych, a nie merytorycznego rozpoznania sprawy?
- I CZ 120/15 2016-03-18Czy Sąd Najwyższy powinien dokonać wykładni swojego postanowienia, jeśli jego treść jest jasna i nie budzi wątpliwości, a wniosek o wykładnię zmierza do zmiany lub uchylenia orzeczenia?
- III CO 1502/24 2025-02-06Czy Sąd Najwyższy powinien oznaczyć sąd właściwy do rozpoznania sprawy, jeśli sąd występujący nie uzasadnił swojego wniosku?
- I CSK 4098/22 2022-07-14Czy Sąd Najwyższy powinien dokonać wykładni postanowienia i uzasadnienia własnego postanowienia?
Powołane przepisy
art. 61 ust. 1art. 63 ust. 1art. 64 ust. 2art. 4 ust. 2art. 8 ust. 1art. 72 ust. 1art. 2art 35 KCart. 3983 § 1 pkt 2 KPCart. 328 § 2 KPCart. 391 § 1 KPCart. 398 KPC
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 26.07.2026. · PDF źródłowy