I CZ 120/15

PostanowienieIzba Cywilna2016-03-18

Skład orzekający: Dariusz Dończyk, Mirosław Bączyk, Katarzyna Tyczka-Rote

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien dokonać wykładni swojego postanowienia, jeśli jego treść jest jasna i nie budzi wątpliwości, a wniosek o wykładnię zmierza do zmiany lub uchylenia orzeczenia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia dokonania wykładni swojego postanowienia, jeśli jego treść jest jasna i nie budzi wątpliwości, a także nie zachodzi sprzeczność między sentencją a uzasadnieniem. Wykładnia orzeczenia nie może służyć uchyleniu lub zmianie wydanego orzeczenia, ani uzupełnieniu jego motywów, czy polemice ze stanowiskiem sądu.
Stan faktyczny
Pełnomocnik powoda wniósł o wykładnię postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2016 r., które oddaliło jego zażalenie na postanowienie o nałożeniu kary porządkowej. Pełnomocnik argumentował, że treść rozstrzygnięcia jest jasna i nie budzi wątpliwości, a wniosek o wykładnię zmierza do uchylenia lub zmiany orzeczenia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmawia dokonania wykładni postanowienia z dnia 14 stycznia 2016 r., sygn. akt I CZ 120/15.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I CZ […] POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa P. B. przeciwko Miastu w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 marca 2016 r., na skutek wniosku pełnomocnika powoda adw. M. B. o wykładnię postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2016 r., sygn. akt I CZ 120/15, odmawia wykładni postanowienia z dnia 14 stycznia 2016 r., sygn. akt I CZ 120/15. UZASADNIENIE Pełnomocnik powoda w piśmie procesowym z dnia 8 lutego 2016 r. wniósł o dokonanie wykładni postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2016 r. wydanego w sprawie o sygn. akt I CZ 120/15, na podstawie którego oddalono zażalenie pełnomocnika powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] 2 z dnia 30 stycznia 2015 r., którym ukarano pełnomocnika powoda karą porządkową grzywny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 352 k.p.c., sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Przepis ten dotyczy zarówno samej sentencji orzeczenia, jak również jego uzasadnienia. Ma on zastosowanie nie tylko do wyroków, ale także do postanowień sądów, w tym także - poprzez art. 352 k.p.c. w zw. z art. 361, art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. - do postanowień wydawanych przez Sąd Najwyższy. Złożony wniosek nie mógł być uwzględniony, gdyż treść rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia - oddalającego zażalenie - jest jasna i nie budzi wątpliwości. Nie zachodzi również sprzeczność pomiędzy treścią rozstrzygnięcia zawartego w sentencji postanowienia a treścią jego uzasadnienia. Wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do uchylenia lub zmiany wydanego orzeczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 1968 r., II PZ 21/68, z dnia 19 września 1974 r., II PZ 43/74 oraz z dnia 10 października 1978 r., IV CR 144/78 - nie publ.), do czego w istocie zmierza pełnomocnik powoda, o czym świadczy sformułowany na wstępie uzasadnienia pisma procesowego z dnia 8 lutego 2016 r. wniosek o uchylenie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2016 r. Wykładnia co do treści orzeczenia nie służy również uzupełnieniu motywów wyartykułowanych w uzasadnieniu orzeczenia, które w ocenie strony nie są przekonujące lub błędne ani też do wyjaśnienia użytych wyrażeń prawniczych i słów, ani do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w danej sprawie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 1998 r., III AO 25/97, OSNP 1999, nr 4, poz. 151). Z tych względów orzeczono, jak w sentencji. l.n

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 352 KPCart. 361art. 391 § 1art. 39821art. 3941 § 3 KPC§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026. · PDF źródłowy