III CZ 124/26

III CZ 124/26 POSTANOWIENIE 22 czerwca 2026 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Tomasz Szanciło po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 22 czerwca 2026 r. w Warszawie zażalenia M.K. na postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie z 30 kwietnia 2026 r., I WSC 1/26/K (I C 2385/22/K), w sprawie ze skargi M.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń w postaci wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie wydanego 7 listopada 2023 r. w sprawie I C 2385/22/K, bliżej niesprecyzowanego orzeczenia z 20 października 2023 r. oraz bliżej niesprecyzowanego orzeczenia z 4 sierpnia 2023 r. w sprawie z powództwa […]Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "[…]." w K. przeciwko M.K. o zapłatę, odrzuca zażalenie. [P.L.] UZASADNIENIE Postanowieniem z 30 kwietnia 2026 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa-Krowodrzy w Krakowie odrzucił skargę pozwanej M.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku tego Sądu z 7 listopada 2023 r. oraz dwóch innych „bliżej niesprecyzowanych orzeczeń tego Sądu z 4 sierpnia 2023 r. i 20 października 2023 r.”. Pismem z 15 maja 2026 r. pozwana wniosła osobiście zażalenie do Sądu Najwyższego na powyższe postanowienie. III CZ 124/26 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Przymus adwokacki ustanowiony w powyższym przepisie obejmuje wszystkie postępowania należące do właściwości Sądu Najwyższego. Pisma procesowe sporządzone z naruszeniem art. 871 k.c. podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków, chyba że ustawa stanowi inaczej, a środki zaskarżenia, w tym skarga kasacyjna i zażalenie, podlegają – na zasadach ogólnych i również bez wdrażania procedury naprawczej – odrzuceniu, na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c., a w wypadku zażaleń – w związku także z art. 3941 § 3 k.p.c. (zob. m.in. postanowienia SN: z 28 marca 2018 r., V CZ 16/18; z 29 czerwca 2021 r., I CZ 39/21; z 28 stycznia 2022 r., III CZ 44/22; z 30 listopada 2023 r., II UZ 71/22; z 5 sierpnia 2024 r., III CZ 105/24; z 10 września 2024 r., III CZ 139/24). W rozpoznawanej sprawie pozwana nie miała zdolności postulacyjnej na podstawie art. 871 § 2 k.p.c., a więc nie mogła wnieść osobiście skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a następnie zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego odrzucającego tę skargę. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym bowiem, z uwagi na obowiązujący przymus adwokacko-radcowski, o którym mowa w art. 871 § 1 k.p.c., wykluczona jest możliwość składnia pism procesowych, w tym przedmiotowego zażalenia, sporządzonych przez stronę osobiście, właśnie ze względu na brak zdolności postulacyjnej. Z tych względów, na podstawie wskazanych przepisów w związku z art. 3986 § 3 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. Tomasz Szanciło [P.L.] III CZ 124/26 3 [a.ł]